on il kecir ayriliqmizdan dag boyda on il, senden gozelleri unuduldu menden cavanlari bitib tukendi. don bir bax tarixe ne mecnun tab getirdi ne kerem bu qeder dozdu. gulle boran etdiler sevenlerin ordusu, awiqlerin ureyine sixdilar ayriliqin amansiz gullesini, coxlu qan itirdiyinden yawamadi yarali esgerler. yaram agir olsada bir men qaldim sevenlerin ordusundan, qaldim qalmasina ama senden sonra hesret qaldim her weye, hesret qaldim geceleri her kes kimi vaxtinda yatib sabahlari her kes kimi vaxtinda oyanmaqa. hesret qaldim wenlenmeye gulmeye hesretinden her gun olub dirikerken hesret qaldim birdefelik olmeye. bezen wubhe edirem ureyimin daw olmadiqinaki bu weherde her wey deyiwildi, ne o kohne binalar qaldi ne o kohne sevdalar ne temennasiz yoldawliqlar ne pulun iwlemediyi dostluqlar, iller su kimi axib getdi. yene bir men qalim ayriliq pencesinde bir men. bezen duwunuremki ne zamansa seni unutmaq mumkun olacaqmi, yox olmaz, ola bilmez, olmayacaq, olmamalida. sene aid olan konul sarayinda bawqasi qala bilecekmi. yox qalmaz qala bilmez yalmayacaq qalmamalida. dunem derziye getdim hesretinden bir pencek tikdirdim ozume xeyanetin kimi buda yarawmadi ama olsun kasiblar yarawani deyil oz tapdiqini giyer, ac qalanda namerd coreyi yox oz derdini yeyer. deyirler bawina divar ucub olen wehid sayil sen geden gun cin seddi ucdu bawma, men wehid sayilmadimmi? yeni sen getdinde men olmedimmi? oldum gulum oldum. sen geden gun iki wey qalxdi erwe bir tustum birde ruhum, ne dayanar bu hesrete ne dayanas. her ne miretdise bu yazdiqim buda dayanmadi buda bitdi, yene bir men qaldim pencesinde ayriliqin bir men