i ülviyyəni daha da həyəcanlandırdı. Oldu hələlik. Telefonu sonlandıran Ülviyyə Nərgizə baxdı. Nərgiz isə əşyalarını yığırdı.
- Neynirsən sən?
- Mən çıxıram. Daha burada çalışmayacağam.
- Necə yəni? Səni qovdu?
- Yox, özüm ərizə yazacağam.
- Niyə axı.. Düz əməlli danış da, nəsə dedi, neynədi sənə?
- Ülviyyə mən onun üzünə bu gün utandığımdan baxa bilmirdim. Onun gözünün qabağında fahişə adlandırıldım, sillə yedim. Indi heç nə olmamış kimi məni öz yanındakı otağa köçürdür ki, hər gün onunla çalışım. Mən də isə onu çəkəcək səbr inan ki zərrə qədər də yoxdur. Getsin kimlə işləyir işləsin. Həm belə yaxşıdır. Biraz fərqli işdə çalışmaq mənə də yaxşı gələcək.
- Bəs mən?
- Sən qalırsan.
- Yox onda mən də gedirəm. Sənsiz neynirəm buranı.
- Yox Ülviyyə heç bir yerə də getmirsən.
- Sən deyəsən dəli olmusan. Unutmusan burda ikimizində çalışmağı üçün Kamran bəyin başına açdığımız oyunu. Hələ bir otaqda çalışaq deyə çırpınmağımız. Əgər sən gedirsənsə mən də gedirəm.
- Ülviyyə nolar.. yorğunam... bir də sənin fikrini çəkməyim ki, işsiz qalacaqsan.
- Yorulmusan məzuniyyət götür. Həm ona kimi Kamran bəy qayıdar, Kənan da getmiş olar.
Qapının açılması ilə kəsilən söhbət başqa bir mövzu ilə əvəzlənmiş oldu. Gələn Səlminə idi. Şirkətdə nazı qəmzəsi ilə, oğlanları başdan çıxarmaqda lider olan Salma adı ilə çağrılan Səlminə. Ona bu şirkətdə hər kəs Salma deyirdi. Bir nəfərdən başqa. Nərgizdən..Nərgizdən sonra işlərə baxan ikinci adam.
- Eşitdim çıxırsan.. İnan o qədər üzüldüm
Nərgiz hər kəslə rahat dil tapmazdı, amma bu qıza xüsusi antipatiyası var idi. Heç nə ilə əvəz olunmayacaq hisslər.
- İnanıram canım mənim, inanıram.. Gözündən axan yaşları görməmək mümkün deyil.
Salma üzünü turşudaraq... – çox ağıllı qərar verdin. Hər halda Kənanın sənin kimi birinə dönüb baxacağını zənn etmirdin. Bu mübarizədə uduzardın.
- Nə mübarizəsi? Nə gic gic danışırsan sən? Nolar Səlminə get başımdan
- Salma! Min dəfə demişəm. Adım Salmadır.
- Səlminə! Min dəfə demişəm