xala. Bilirem bu vaxtı gelmeyim qeribedir, amma Ülviyye ile danışdıq ki, işe birlikde gedeceyik.
Gülnaz ağzını açıb söz demek isteyirdi ki, Nergiz yanından işıq süreti ile danışa danışa Ülviyyenin otağına keçdi. Qapıda dayanan Gülnaz hele de heç ne anlamayaraq “biriniz de ağıllı olardınız da nolardı” dedi. Nergiz ise bu sözleri eşitmedi çünki otaqda idi artıq. Ve yatağa tullanaraq Ülviyyenin yaxasından yapışdı.
- İfrite mene niye indi deyirsen görüşdüyünüzü. Nece oldu? Ne dedi? Heyecanlandın? Harada görüşdünüz? Bir bir cavab ver. Yoxsa üzerinde oturaram nefesin kesiler.
- Of Nergiz.. imkan ver, nefes al. Ülviyye dünenki görüşleri barede danışdı. Nergiz gözlerinde işıltı ile dinleyirdi. Dostunun sevilmesine ve sevmesine şad idi, amma hem de qorxurdu.
- Ülviyye , tez bağlanma. Hele gör tanı.
- Bağlanma? Mence bu sözü demek üçün artıq gecdir.
- Gör neçe aydır onun baresinde dayanmadan düşünürem.
- Başa düşürem, amma yene de ehtiyyatlı ol.
Nergizin niye bele dediyini çox gözel başa düşürdü. Ne de olsa yaralanmışdı. Ve atdığı her addımda artıq özünden asılı olmadan daha da ehtiyyatlı hereket edirdi.
- Canım....Sen necesen? Neçe vaxtdır baş beynini aparıram, amma maraqlanmadım ki, senin halın necedir? Narahat etmir daha..
- Dünen gece gelmişdi yene.
- Ne? Nece?
Nergiz de baş verenleri bir bir Ülviyyeye danışdı. İki dost bir neçe deqiqelik susdular.
- Nergiz sen onu hele de sevirsen?
- Bilmirem. Ona nifretim de yoxdur artıq.
- Belke onu unutmaq üçün artıq Etibara he deyesen.
- Birini unutmaq üçün başqa birine sığınmaq alçaqlıq olar. Amma diger terefden de inanmıram ki, kimese bundan sonra öz xoşluğumla he deyem.
- Ele deme. Nergiz... Nergiz mene bax..bele danışma.. Sen seveceksen.. bir gün mütleq seveceksen.
Nergiz gözleri dolmuş veziyyetde Ülviyyeye baxaraq gülümsedi. Ele piside odur ki, men hele de sevirem.
Hemin seher eylence ile başlasa da qemgin notlara köklenmişdi. Her iki refiqe susqun halda iş otaqlarında oturmuşdular. Nergizi

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>