ülviyyeni daha da heyecanlandırdı. Oldu helelik. Telefonu sonlandıran Ülviyye Nergize baxdı. Nergiz ise eşyalarını yığırdı.
- Neynirsen sen?
- Men çıxıram. Daha burada çalışmayacağam.
- Nece yeni? Seni qovdu?
- Yox, özüm erize yazacağam.
- Niye axı.. Düz emelli danış da, nese dedi, neynedi sene?
- Ülviyye men onun üzüne bu gün utandığımdan baxa bilmirdim. Onun gözünün qabağında fahişe adlandırıldım, sille yedim. Indi heç ne olmamış kimi meni öz yanındakı otağa köçürdür ki, her gün onunla çalışım. Men de ise onu çekecek sebr inan ki zerre qeder de yoxdur. Getsin kimle işleyir işlesin. Hem bele yaxşıdır. Biraz ferqli işde çalışmaq mene de yaxşı gelecek.
- Bes men?
- Sen qalırsan.
- Yox onda men de gedirem. Sensiz neynirem buranı.
- Yox Ülviyye heç bir yere de getmirsen.
- Sen deyesen deli olmusan. Unutmusan burda ikimizinde çalışmağı üçün Kamran beyin başına açdığımız oyunu. Hele bir otaqda çalışaq deye çırpınmağımız. Eger sen gedirsense men de gedirem.
- Ülviyye nolar.. yorğunam... bir de senin fikrini çekmeyim ki, işsiz qalacaqsan.
- Yorulmusan mezuniyyet götür. Hem ona kimi Kamran bey qayıdar, Kenan da getmiş olar.
Qapının açılması ile kesilen söhbet başqa bir mövzu ile evezlenmiş oldu. Gelen Selmine idi. Şirketde nazı qemzesi ile, oğlanları başdan çıxarmaqda lider olan Salma adı ile çağrılan Selmine. Ona bu şirketde her kes Salma deyirdi. Bir neferden başqa. Nergizden..Nergizden sonra işlere baxan ikinci adam.
- Eşitdim çıxırsan.. İnan o qeder üzüldüm
Nergiz her kesle rahat dil tapmazdı, amma bu qıza xüsusi antipatiyası var idi. Heç ne ile evez olunmayacaq hissler.
- İnanıram canım menim, inanıram.. Gözünden axan yaşları görmemek mümkün deyil.
Salma üzünü turşudaraq... – çox ağıllı qerar verdin. Her halda Kenanın senin kimi birine dönüb baxacağını zenn etmirdin. Bu mübarizede uduzardın.
- Ne mübarizesi? Ne gic gic danışırsan sen? Nolar Selmine get başımdan
- Salma! Min defe demişem. Adım Salmadır.
- Selmine! Min defe demişem

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 >>