n hələ də qapıda gülür onu yenidən yamıslayırdı.
- Səfeh.. uff.... sənə bu da azdır Nərgiz xanım. Dayan görərsən sən.
Gün beləcə bitmişdi.
Amma sabah nə ilə gələcəkdi özü ilə hansı sürprizləri gətirəcəkdi bilnmirdi. Hər kəs şirin yuxuya dalarkən Şəhriyar içini yeyən şübhələrlə gözünü bir nöqtəyə zilləmişdi. Bu işin əslini sabaha öyrənmə\səydi rahat olmayacaqdı.
Səhərin açılması ilə ayağa qalxan Ülviyyə hazırlaşıb işə gedərkən anası onu qapıda saxlayır.
- Bu gün işdən tez çıxacaqsan
- Yox, işlər çoxdur, Nərgizin işinə də kömək edəcəyəm.
- Hə yaxşı.
- Nədir ki?
- Heç nə get sağ salamat.
Ülviyyə anasının baxışlarını qaçırmasından başa düşdü ki, nəsə iş var, amma əhəmiyyət vermədən şirkətə qaçıb neçə vaxtıd rnərgizin üzərinə atdığı işləri həll etməli idi. Şəhriyarın gəlməməsindən istifadə edəcəkdi. Normal iş gününün sonunda Nərgiz Ülviyyəyə çay gətirərkən münasibətinin necə keçdiyini soruşur. Ancaq vaxt tapıb dedi qodu edəcəkdilər. Ülviyyə xoş əhval ruhiyyə ilə hər şeyi danışdıqdan sonra Nərgizə bağışlanması üçün dil tökürdü.
- Bağışla nolar. Bilirəm atdım bəzi işlərimi üstünə
- Bəzi?
- Yaxşı bir çoxunu
- Bir çoxunu?
- Uffff hamısını...
- Ay sağol davam elə.
- Söz verirəm toyunda elə iştirak edəcəyəm ki.
- Səni kimdir toya çağıran. Mən satqın rəfiqəni neynirəm toyda
- Ee Nərgiz bəsdirdə.. Həm de görüm sən neynirsən. Kənan bəylə ümid edirəm atışmaların olmur.
Nərgiz gözünü qaçırdaraq – aaa nə atışma.. o rəhbər mən işçi. Işimi görürəm vəssalam da.
- Dəqiq?
Nərgiz bu neçə gündə olan hər şeyi bir anlıq gözünün önündən keçirib utanaraq – aaa ayıb deyil...
- Yaxşı.. işlər məncə indi səhmana düşdü. Gedim mən. Şəhriyar da yoxdur.
- Nə əcəb
- Işi var gəlməyib. Gəlirsən sən?
- Yoxeee harada bəxtəvər. Mən axırıncı dəfə nə vaxt vaxtında çıxdığımı xatırlamıram.
- Caaann.. qalım köməyə?
- Yox get. Az qalıb 1 saata bitirərəm inşAllah.
Ülviyyə hazırlaşıb çıxanda şirkətin qarşısında tanış bir səs oonu səslədi. Dönüb baxdığında rəngi qaçdı. Bu