oldun?
-Hec..hec ne demedi. Men..
. -Ulviyye!
-eve getsem yaxsi olar. Eve cagirir. Basqa bir sey yoxdu
Şehriyar başı ile tesdiqlese de Ülviyyenin nese gizletdiyini anlamışdı. Ne de olsa uşaq deyildi. Yol boyu Ülviyyenin susması, fikirli olması ise onu daha da şübhelendirdi. Özünden asılı olmadan – Ananın zengine bele olmarsan, düzünü denen kim idi.. Kimdir seni narahat eden. Dedi.
Ülvyye çaşqın veziyyetde Şehriyara baxaraq. – dedim axı heç kim. Sadece eve çağırdı narahat oldum. Ülviyye yalan danışdıqca qızarırdı deye şehriyar lap hirslendi.
- Yaxşı deyib düz yola baxraq maşını sürmeye davam eledi.
Ülviyye bilmirdi neynesin. Şehriyara dememeyi yaxşı deyildi bilirdi, amma neyneye bilerdi ki. Yol boyu her ikisi susdular. Eve çatanda ise Ülviyye celd sağollaşıb eve telesdi. Şehriyara daha da yalan dememek üçün onun yanından qaçırdı. Şehriyar Ülviyyenin bu halına pis olsa da yene de heç ne demeden yola düşdü. Amma bütün günü ağlında Ülviyyenin refdarının düşünrdü. Ağlından bir şey keçirdi, amma bunu özüne ve Ülviyyeye yaraşdırmırdı.
- Axı men qızı sadece yaxından 2 heftedir tanıyıram. Bu şübhemin olması normal deyil.. Yoxx... yoxx.. normal deyil. Men ona güvenmeyeceyem kime güveneceyem bes? Offf Ülviyye off... Neyi gizledirsen? Niye yalan deyirsen? Bunu bilmesem men rahat olmayacağam. Şehriyar otaqda var gel ederken Ülviyye anası ile yenden Reşad üstünde dava edirdiler.
- Ana sene demedim ki, men Reşadı istemirem. Hansı dövr yaşayırıq ki, sen menim üçün er seçesen.
- Ananla düzgün tonda danış.. Yox ele qoyacaqdım öz başına seçesen. Men seni böyüdüb boşa başa çatdırmamışam ki, naxelefin biri gelib senin heyatını alt üst etsin.
- Ana, qurban olum. Niye bele edirsen. Hem...hem...men... Ülviyye Şehriyar baresinde demek istedi, amma Şehriyardan heç bir addım görmemiş bunu etmeyin doğru olmadığın düşündü. Bir anlıq düşüncelere daldığını gören anası – Kimse var? Deye soruşaraq Ülviyyeni utandırdı. Onun qızarmağından başa düşdü ki, heyatında kimse var.
Burani bow saxlaya bilmerem
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç