Ülviyye ise inkar etmekde davam edirdi. Celd otağına keçen qızının arxasınca baxan Gülnaz – Eybi yox, sesi çıxar...deye düşündü.
Şehriyar içini yeye- yeye otaqda var gel edirdi. Ve nehayet elini telefona atıb Ülviyyeye sms yazdı. Bir xeyli danışdıqdan sonra Şehriyar “Men sabah seni işden götürmeye gele bilmeyeceyem. İşlerim çıxdı.”..deye mesaj atdı. Bu smsden sonra Ülviyye pis oldu. Düşündü ki, belke bu güne göre Şehriyar ondan inciyib. Elinde telefon metbexe keçende anası yene onu süzürdü. Narahat olduğu görüb. – Ne olub ? deye soruşdu. Ülviyye anasına baxmadan – Heç ne, yorğunam deyib su içerek otağına keçdi.
Gülnaz axşam yemeyinin hazırlığı ile meşqul olurdu, birden dayanaraq qızının fikirli olduğunu görüb – Bax görürsen indiden seni incidir. Men bu gün üçün deyirdim.Meni eşiden kimdir axı.. hamı öz bildiyini edir. Yeniden işine dönende ise ister istemez keçmişini xatırladı. Ezeleleri nece sıxıldısa elinde tutduğu bıçaqla özünü yaraladı. Gülümseyerek – tam zamanında kesdim. Yoxsa ki, yene xatireler daha pis incidecekdi deye öz özüne mırıldandı.
Nergiz ise Ülviyyenin işleri, öz işleri, Kenanın tapşırdığı elave işler deyerken başını itirmiş veziyyetde oturmuşdu. – Bu qız da aşiq olmağa vaxt tapdı da... Dayan sen.. Öz toyum olsun başına açmadığım oyun qalmayacaq. Öz özüne danışdığını uzaqdan gören Kenan yene özünü saxlaya bilmeyib otağa girib onu qıcıqlandırmaq istedi.
- Deli olduğunu hamıya gösterme. Ayıbdır evde qalarsan.
Nergiz onun sesine dik atılıb, evvelce ne dediyini anlamadı. Sonra Kenanın dedikleri ona çatanda ise üzünü turşudaraq – Narahat olma senin evinde qalmaram.
- Min defe demişem ele eleme. çox çirkin olursan.
- Çirkin senin sevgilindir.
Nergiz rehberi ile danışdığını bilirdi. Eslinde başqası olsa çoxdan Nergizi qapı ardına qoymuşdu bu danışığa göre, amma Kenan bu danışıq tonuna göre artıq Nergize heç vaxt irad tutmurdu deye o da hayasızlığını gösterdi.
- Allah elemesin menim evimde qalasan. Hemin gün infarktdan ölerem.
- Onda
Burani bow saxlaya bilmerem
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç