bele edenden sonra işçiler neylesin... Nc nc nc
- Nergiz heqiqeten gördüyün kimi deyil.
Kenan özünden asılı olmadan ona açıqlama verirdi. Sanki Nergizin onu yalnış anlamasını, gördüklerini sehv başa düşmesini istemirdi... Sanki yox... Doğrudan istemirdi.
- İstemirem menim haqqımda yalnış fikirleşesen.
Özünü inandırmağa çalışarken ağzından çıxan bu söz her ikisini bir anlıq duruxdurdu. Nergiz ona diqqetle baxdı. Kenan ise özünü itirmişdi. Ele bil Nergizin qarşısında 3 yaşlı günhakar uşaq idi. Nergiz gözlerini qıyaraq – deyirem axı.... sen... sen.. men başa düşdüm niye bele edirsen. Niye özünü menim qarşımda bele müdafie edirsen.
Kenana udqunaraq – neyi başa düşdün?
- Men bildim...ay seni... demek bele.
- Nergiz neyi başa düşdün?
Kenan artıq elini atıb qalstukunun bağını açrdı. Ter basmışdı onu.. – Nergiz men, men bilmirem.. Men sadece.. men.
- Ne men men salmısan... Denen ki, qorxuram, etiraf ede bilmirem olsun bitsin.
- Yox qorxu deyil.. Men de bilmirem bu nedir.. Sen.. seni
- Yaxşı yaxşı... özünden getdin ki... qorxma bu defelik atana demerem.
- Ne? atam? Atamın bura ne dexli?
- Nece yeni? Bayaqdan ter tökürsen, qıvranırsan ki, atana demiyim. Men başa düşdüm o saatca..Yaxşı bu defe demiyeceyem, amma bil ki, bu sene baha başa gelecek.
Bic bic gülerek ellerini ovuşdurub otaqdan çıxdı.. Kenan ise hele de şok veziyyetinde onun arxasınca baxaraq.. – ne ata? Ne qorxmaq? Qız, sen mene neynirsen? Yox.. birce bu yox.. birce O yox. Kim olur olsun, amma o yox.. bu delinin neyinden... susdu. Kenan sözünün tamamını getirmedi çünki özü de anlamdı ki, indi baş verenler ne demek idi. Tez otağına qayıtdı Salma hele de otaqda idi. Acıqlı -acıqlı ona baxırdı.
– Kenan bey
- Selmine xanım.. zehmet olmasa işinizin başına dönün.
- Amma Kenan bey. elimdeki senedlere baxacaqdıq. O Nergiz her şeyi korlamaqda qoçaqdır. Heç teccüblenmirem ki, nişanlısının onu atmağına.
- Kenan evvelce Salmanın dediklerine acıqlı baxış atsa da. Maraq onu bürümüşdü.
- Nişanlısı
Burani bow saxlaya bilmerem
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç