Reşad, sen burada neynirsen?
- Sene de salam. Geldim seni ziyaret edem
- Çox nahaq. Xahiş etmemişdim
- Men xahişsiz de senin huzuruna gelerem. Bu sözlere esebileşen Ülviyye Reşadın düz qarşısında dayanıb.
- - bax Reşad menim sevdiyim biri var ve men bütün geleceyimi onunla qurmağı planlaşdırıram. İstemediyimi başdan bilirsen.
- Yalan danışmaq sene heç yaraşmır. Bu sözü deyerken Ülviyyeye teref eyilib onun burnuna çırtma vurur. Bu anda kenardan qalın bir ses her ikisinin diqqetini özüne çekir.
- Narahat etmedim!
- Şehriyar!
Ülviyye Şehriyara Şehriyar Reşada Reşad ise tebii ki ülviyyeye baxırdı. Bu üçlü baxışmanı kenardan seyr eden bir neferde var idi. Nergiz.
- Birce bu çatmırdı.. geldim Ülviyye! Nergiz elindeki stekanı qoyub qapını açaraq süretle otaqdan çıxacaqdı ki, sert bir şeye deyib yere yıxılır, tarazlığını itirdiyinden başı qapının desteyine deyir. Kenana deydiyinden o da öz tarazlığını az qala itirecekdi. Nergizin boş boş baxdığın başının qanadığını ve Nergizin özünde olmadığın gören Kenan telaşlı halda – nergiz, Nergiz yaxşısan deye soruşurdu. Nergiz ise Kenana baxaraq üzünde bir tebessümle gözlerini yumur.
Bölüm sonu
Muellif Lili SH
Burani bow saxlaya bilmerem

»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç
