anası Nergizden xeberdar olduğu üçün qızının xestexanada olduğuna göre gecikdiyini bilirdi. Odur ki qızına zeng vurmurdu. Ülviyye içeri girende ise onun qızarmış gözlerini görüb telaşlandı.
- Ne oldu? Nergize nese olub? Dedin axı yaxşıdır
- Yaxşıdır narahat olma.
- Bes senin niye ağlayırsan.
- Ağlamıram. Nergize göre qorxmuşdum.
- Mene bax Ülviyye, gözüme bax. Ne olub.
- Heç ne. Dedim axı Nergize göre qorxdum.
- Yaxşı.. onda de görüm Reşadın bu gün qarşılaşdığı oğlan kim idi?
Ülviyye gözlerini yumub derinden nefes aldı.
- Yemeyib içmeyib o saatca çatdırıb.
- Mövzumuz o deyil.
- Şehriyar idi.
- Şehriyar?
- He Şehriyar. Menim gelecekde aile quracağım yegane insan.
- O yegane insane seni bu gün eve gözü yaşlı gönderirse kim bilir sabah…
- Ana xahiş edirem.. menim ağlamağımın tek sebibi sensen. Senin meni zorla istemediyim birine ere vermeyindir. O istemediyimin gelib meni Şehriyarın yanında pis veziyyetde qoymağıdır. Yeter artıq. Uşaq deyilem.
Gülnaz xanım heç ne demeden uzun uzun qızına baxdı. Sonra başını aşağı salıb, istemesede sakit tonla danışdı. – Yaxşı..Adını soyadını de araşdıraq görek kimlerdendir.
Bölümün sonu

muellif Lili SH

<< 1 ... 3 4 [5]

ceyrangozlum [OFF] (02.03.2014 / 13:31)
cox maraqli hekayeler yazirsiz ellerinize saliq tez yazinda ardini