Tesaduf yoxsa alin yazisi

Bolum13

Nərgiz evə gəldiyində anası onun halsızlığını görüb qorxdu. Onaq xəstəxanada olduğunu xəbər verməmişdi. Onsuzda başını yaralaynda qorxmuşdu. Indi də desə lap qorxardı. Nərgiz heç nə olmadığını özünü yaxşı hiss etmədiyini deyib yatmağa getdi. Doğrudan da əslində ciddi bir təhlükə ilə üz üzə qalmışdı. Nərgizin uşaqlıqdan müəyyən şeylərə güllərə ədviyyatlara alergiyası var idi. Bronxları şişirdi. Nəfəs darlığı yaşayırdı. Bunu ilk dəfə məktəbdə ondan xoşu gələn oğlanını nərgiz gülü gətirməsi ilə bilmişdilər. O zaman da Nərgiz özünü pis hiss etmiş huşunu itirmişdi. İndi isə tək bir dəstə yox bir otaq dolu nərgiz gülünü qoxlamaq əcburiyyətində qalmışdı. Yatağına uzanıb – Allahın bəlası, imkan vermire yaşayaq. Səndən nəsə istəyən var? Get işini gör də. Istəmə üzr. Üzürün batmasın sənin. Az qala ikinci dəfə öləcəkdim. Orada qalsam bu 3 cü dəfə məni gerəkdən öldürər vallah. Nə istəyire məndən alamadım ki?
Nərgiz bu fikirlərə dalarkən Kənan da iş otağında kor peşiman başını masanın üzərinə qoyub düşünürdü. O arada təlaşa düşüdüyündən fəriqən varmamışdı, amma ikinci dəfədir ki, bu qıza nəsə olacaq qorxusunu duyduğunu hiss etdi. Nədən ola bilər deyə düşündü. Vicdan əzabıdır yəqin deyib kürəyini kresloya yaslayırdıki katibəsi içəri keçdi. Orta yaşlı bu qadın uzun illərdir burda çalışır. Demək olar ki, gənc yaşından. Hər kəsi burada tanıyırdı.
- Kənan bəy, atanız zəng vurmuşdu.
- Ayy doğrudan.. unutmuşam tamam.
- Narahat olmayın dedim ki
- Ümid edirəm olanları deməmisən.
- Xeyr deməmişəm, amma bura gələndə yəqin ki, öyrənəcək. Həm inanmıram Nərgiz bundan sonra burda işləməyə davam edə. O qızda ki, o tərslik var.
- Offf demə..
- Siz hələ heç nə görməmisiniz. Necə oldu?
- Az qalırdı palatada məni öldürsün
- Demək ki, yaxşıdır.
- Sevda xanım, uzun müddətdir burda işləyir?
- Kim?
- O
- O? Hə Nərgiz?
- Demək olar ki hə.
- Necə biridir. Həmişə belə tərs kobud olub?
- Yox. O qızlar başqa aləmdirlər. Ona görə Kamran bəy