Tesaduf yoxsa alin yazisi

Bolum13

Nergiz eve geldiyinde anası onun halsızlığını görüb qorxdu. Onaq xestexanada olduğunu xeber vermemişdi. Onsuzda başını yaralaynda qorxmuşdu. Indi de dese lap qorxardı. Nergiz heç ne olmadığını özünü yaxşı hiss etmediyini deyib yatmağa getdi. Doğrudan da eslinde ciddi bir tehlüke ile üz üze qalmışdı. Nergizin uşaqlıqdan müeyyen şeylere güllere edviyyatlara alergiyası var idi. Bronxları şişirdi. Nefes darlığı yaşayırdı. Bunu ilk defe mektebde ondan xoşu gelen oğlanını nergiz gülü getirmesi ile bilmişdiler. O zaman da Nergiz özünü pis hiss etmiş huşunu itirmişdi. İndi ise tek bir deste yox bir otaq dolu nergiz gülünü qoxlamaq ecburiyyetinde qalmışdı. Yatağına uzanıb – Allahın belası, imkan vermire yaşayaq. Senden nese isteyen var? Get işini gör de. Isteme üzr. Üzürün batmasın senin. Az qala ikinci defe ölecekdim. Orada qalsam bu 3 cü defe meni gerekden öldürer vallah. Ne isteyire menden alamadım ki?
Nergiz bu fikirlere dalarken Kenan da iş otağında kor peşiman başını masanın üzerine qoyub düşünürdü. O arada telaşa düşüdüyünden feriqen varmamışdı, amma ikinci defedir ki, bu qıza nese olacaq qorxusunu duyduğunu hiss etdi. Neden ola biler deye düşündü. Vicdan ezabıdır yeqin deyib küreyini kresloya yaslayırdıki katibesi içeri keçdi. Orta yaşlı bu qadın uzun illerdir burda çalışır. Demek olar ki, genc yaşından. Her kesi burada tanıyırdı.
- Kenan bey, atanız zeng vurmuşdu.
- Ayy doğrudan.. unutmuşam tamam.
- Narahat olmayın dedim ki
- Ümid edirem olanları dememisen.
- Xeyr dememişem, amma bura gelende yeqin ki, öyrenecek. Hem inanmıram Nergiz bundan sonra burda işlemeye davam ede. O qızda ki, o terslik var.
- Offf deme..
- Siz hele heç ne görmemisiniz. Nece oldu?
- Az qalırdı palatada meni öldürsün
- Demek ki, yaxşıdır.
- Sevda xanım, uzun müddetdir burda işleyir?
- Kim?
- O
- O? He Nergiz?
- Demek olar ki he.
- Nece biridir. Hemişe bele ters kobud olub?
- Yox. O qızlar başqa alemdirler. Ona göre Kamran bey

[1] 2 3 ... 6 >>