Bu hekaye Yaponiyada heqiqeten olmuş bir hadisedir...

Yapon memarlarından biri evini başdan aşağı yenileyirdi. Temir esnasında sökdüyü qapılardan birinin divarla elaqeli hissesinde, iç qisminde, iki taxta arsında sıxışıb qalmış bir kertenkele tapdı. Bir az daha diqqetle baxınca kertenkelenin canlı olduğunu gördü.
Onu oradan qurtarmağa çalışarken bu defe kertenkelenin bir ayağından divara mismarlanılmış olduğunu gördü.
On il evvel tikilen eve qapısı ilişerken çölden çaxılan bir mismar, o an qapıyla divar arasında olan kertenkelenin ayağına tesadüf etmiş olmalı deye düşündü Yapon memar.
Yaxşı nece olmuşdu ki, bu kertenkele, bir santimetr boyu bele terpene bilmediyi bu qaranlıq divar boşluğunda on ildir canlı qalmağı bacarmışdı?
Memar, temir işlerini bir kenara buraxaraq kertenkeleni izlemeye başlayır. Bu kertenkele yalnız havayla beslenmediyine göre, bu qeder il heyatını nece davam etdire bilmesi ona çox maraqlı gelirdi.
Bir müddet sonra divar boşluğunda bir hereket oldu. Yapon memar, haradan çıxdığını deqiqleşdire bilmediyi başqa bir kertenkelenin geldiyini gördü. Gelen kertenkele, yerinden terpene bilmeyecek halda olana ağızında yemek daşıyırdı.
Bu kertenkele digerinin belke anası idi, belke yoldaşı, belke de dostu idi. Kim bile bilerki? Amma bilinen bir şey var ki, aralarındakı güclü sevgi, birinin bezib usanmadan digerini heyatda tuta bilmek üçün ona yemek daşımasına sebeb olmuşdu.

Qelbinizdeki sevgini heç zaman öldürmeyin ve sizi sevenleri esla terk etmeyin.

Veronica [OFF] (07.03.2014 / 14:30)
Twk