Mən sənə səmadakı
ulduzların ən kiçiyini hədiyyə
edəcəm!
- Niyə? Mənim böyük, parlaq
ulduzlar xoşuma gəlir...
- Onları çoxdan bağışlayıblar ...Artıq onlarda
yüzlərlə ad var və hamıya
sevinc paylamağa gücləri
çatmır ...Amma bu balaca
təkcə sənin olacaq, çünki onu
səndən başqa heç kimə bağışlamayıblar...O ancaq
sənin üçün parlayacaq, təkcə
sən onu başqalarından ayıra
biləcəksən...
- Mən sənə tumurcuq
bağışlayacam!... - Niyə? Mən axı açılmış
çiçəkləri sevirəm...
- Çünki o sənin sevginə,
qayğına möhtacdır...Ancaq
səninçun acmaq istəyir, ancaq
sən onun ləçəklərini görəcəksən və
gülümsəyəcəksən...O da
sənə gülümsəyəcək...
- Mən sənə ən adi buludu
bağışlayacam!
- Niyə? Mən axı gözəl buludları xoşlayıram...
- Çünki o gözləyir sən onu
dəyişəsən, ondan öz arzunu
yarada biləsən...Buludlar
başqaları üçün dəyişməyi çox
sevirlər...O da sənin fantaziyanın bir hissəsi olmaq
istəyir...
- Mən sənə tufanlı dəniz
bağışlayacam!
- Niyə? Dəniz sakit olanda
mənim daha çox xoşuma gəlir...
- Çünki o istəyir sən onu
sakitləşdirəsən, güclü və
hökmlü əlinlə onu
sığallayasan, onun göz
yaşlarında yuyunasan, onda o sakitləşəcək...
- Mən sənə soyuq külək
bağışlayacam!
- Niyə? Mən isti küləkləri
sevirəm...
- Çünki o bilmir hansı tərəfə əssin, o da sənin istiliyini
istəyir...Ona sevgini bağışla,
soyuqdan və tənhalıqdan
qurtar onu...
- Mən sənə günəşin
qürubunu bağışlayacam! - Niyə ?Mən günəş başımın
üstündə parlayanda
sevinirəm...
- Çünki o istəyir ki sən ona
inanasan. İnanasan ki, sabah o
yenə çıxacaq...Hər axşam onu yola salanda səhər yenidən
çıxmağı üçün darıxasan... - Fikirləşirsən ki, bunlar azdır?
Bağışlamaqda o qədər də aciz
bilmə məni...İndi sənə
bağışlaya bləcəyim daha bir
hədiyyəm var - sənin üçün
yaşayan, sənin üçün döyünən, sənin üçün darıxan urəyim!