Tesaduf yoxsa alin yazisi

14 cü bölüm
Aradan bir nece gun kecse de Ulviyye Sehriyara hec ne dememisdi.Dusundu ki axi niye kimese gore sevdiyi insandan ayrilmalidir.Ozude tanimadigi bilmediyi bir insana gore. Amma icine qorxu da dusmusdu. Sehriyar ise her gun eve gelende anasindan niye elci getmediklerini sorusurdu.Ulviyyenin yaninda behs etmese de anasina her gun tekid edirdi. Anasi ise atan arasdirir ki kimlerdendir ya da Zulfiyyenin ailesinden ayibdir zaman kecsin kimi ifadeler deyir elciliyi texire salirdi. Nehayet Sehriyar dozmeyib hirsle anasina - sabah elciliye gedirsiniz vessalam. Men Ulviyye ile evlenirem ailesi ile yox ustegel Zulfiyyeye soz veren men deyilem. evde mubahise dusende atasi Selim otaga daxil olur
- Ne bas verir burda. Sesiniz cole gelir.
- Ata sabah elciliye gedirsiniz
- Lap yaxsi gederik.
- Dedim ki, yox Sehriyar. Anasinin bu reaksiyasina her kes meetel qaldi.
- Men getmeyeceyem.
-Niye ana?
- Men soz verdiyim qizin...
- Allahim yene Zulfiyye deyire. Ana anlamirsan sen, men onu yox Ulviyyeni isteyirem.
- Onda icaze ver zaman kecsin. Qizin qelbin qirmayaq. Hem ne bilirik ne olacaq niye telesirsen ki?
- Anan duz deyir Sehriyar bir az sebr et.
- Axi ata.
- Narahat olma oglum yaxsi olacaq. Duz deyir o aileden ayibdir. bir az zaman kecsin sen istediyin kimi elci gedib o qizi sene isteyerik. Sehriyar atasina qarshi daha da cox direse bilmedi. Basini tesdiqlemek menasinda yelleyib otagina getdi. Ulviyyeye munasib şekilde izah etmeliydi, amma nece deyecek deye gotur qoy edirdi.
Nərgizlə Ülviyyə otaqa oturub söhbət edirdilər. Ülviyyə o qadın haqqında onun sözləri haqqında Nərgizə danışdı. Hər ikisi bir neçə dəqiqə susub səssizliyə qərq oldular. Hər ikisi də nəsə düşünürdü. Nəsə yox daha çox qadının kimliyi haqqında. Nərgiz baxışlarını qaldırıb Ülviyyəyə baxdı. Çox narahat idi. Tez tez nəfəs almasından görürdü.
- Ülviyyə, narahat olma. Tanımadığın bilmədiyin insandan ötəri ayrılmayacaqsanki
- Əlbəttə yox. Amma kim idi o?