h gəlirik. Yazılmışdı. Atası ilə danışan Şəhriyar onun razılığını almış anası getməsə beləonunla gedəcəyinə söz vermişdi.
Ülviyyə bu xəbəri alar almaz sevincindən qaça qaça anasını qucaqlamış – ana , ana sabah gəlirlər, sabah gəlirlər deyə otaqda fırlanırdı.
- Ay qız dayan görüm kim gəlir?
- Şəhriyar.. yəni ailəsi gəlir. Elçiliyə... Nərgizə deməliyəm...
- Qızım dayan görüm nə vaxt...dəli qız...
Ülviyyənin bu sevincini görüb anası doldu. Nəhayət ki, rahatlamışdı. Şəhriyarı tanımaq üçün özü də səbirsizlənirdi ki, qızını sehrləyən bu oğlan kimdir.
Gün təkcə Ülviyyəyə uzun gəlməmişdi. Elçilikdə iştirak edəcək hər kəs üçün uzun bir gün oldu. Bitmək bilmirdi. Nərgiz dostunun şad gününə o qədər sevinirdi ki, bu gün Salmaya belə ilişmir, onu acılamr, onun acı sözlərinə içdən gülərək keçib gedirdi. Kənan bu halını görüb xoş hal oldu. – bu qıza gülmək doğrudan yaraşır. Deyə içindən düşünməyə başlayırdı. – Nərgiz xanımın kefi bu gün yaman yaxşıdır. Kənanın səsini eşidib Nərgiz geri döndü. Eyni təbəsümlə - hə həm də çox.. necə olmayım. Şəhriyar bu gün Ülviyyəyə elçi gedir nəhayət
- Oo təbriklər. Ona görə icazə alıb demək. Şəhriyar yaxşı oğlandır. inşAllah onu xoşbəxt edər.
- Hə həm də qızıl kimi oğlandır. Nərgizin bu sözünə reaksiyası dəyişən Kənan bilsəydim sən belə bəyənirsən dilə gətirərdik səni alardı.
- Nə?
- Heç nə. Deyirəm bilsəydim kefin bu qədər yaxşıdır çoxdan elçiliyi təşkil edərdim. Hər gün elçi gələrdim ki, sən belə güləsən.
Nərgiz yenə anlamamış baxışlarla Kənana baxdı “bu oğlanın bir dediyi ilə ikincisi tutmur, ümumiyyətlə nə demək istəyir anlamadım yenə spruşsam deyəcək qız axmaqdır. ” deyə düşünərkən.
- Bəlkə bunu qeyd edək?
- Necə anlamadım?
- Yəni gedək çay içək, tort sevisən?
- Hə sevirəm, amma işlərim çoxdur
- Müdirin mən deyiləm icazə verirəm.
- Hə..əlbəttə amma icazə verirsiniz demək.
Kənan gülümsəyərək özündən razı halda - əlbəttə verirəm dedi.
- Onda mən getdim.
- Hara bəs mən? Birlikdə..
- Elçiliyə hazırlığa kömək