bu tonuna diksinib celd otaqdan çıxdı. Yusif ise o yanından keçende - demek Nergizmiş..bu daha ççox yaraşır atan anan bilirde..
Nergiz artıq gülümsemeden ve reaksiya vermeden otaqdan çıxdı.
- Nese lazımdır Yusif?
- Ne olub niye hirslenmisen.
Kenan bu suala duruxdu. Doğrudan da niye hirslenmişdi ki...amma bir behne uydurmalı hem de Yusifi Nergizden uzaq tutmalı idi..—şeyy.. Nergiz esebileşdirdi. Dünen yene nişanlısı gelib onunla işleyen oğlanı nece döyübse..inan görsen qorxardın.
- Doğrudan..
- He.. demişdim axı xeste nişanlısı var.
- Bu qız onunnla nece birlikde ola bilir
- Çox sevir onu. Indice onu deyirdi mene. Dehşetli derecede sevir. O derece ki, gözü başqasını görümr
Kenan ömründe ilk defe idi ki, bu qeder yalanı ard arda uydururdu.
- Heyf, menim bextime ancaq ele qızlar ya evli olur ya nişanlı ya da rehmete getmiş. Özü bu sözüne ürekden güldü, Kenan ise yalandan gülümsenerek artıq Yusifi işe götürdüyüne peşiman olurdu.
Ülviyyenin anası Gülnaz xanım artıq elçiler bu gün geler sabah geler adı ile her gün evi derinden temizleyir kim haradasa oturmaq istese - yavaş ol dağıtma qonaq gele biler deyirdi. Görünür ki, qızının xoşbextliyini görüb artıq etriaz etmeyecekdi. Ülviyyenin atsı Kamal bey içeri daxil olarken. Gelnazı yene evi yığışdıran görüb – Besdir de, bu evi ne qeder temizleyerler.
- Neyim gelib desinler ne pinti anası var. Qızı da ointidir yeqin. Eşitmemisen deyibler anasına bax qızını al.
- Seni gören olsa evine baxmadan qızını alaralar.
- Bu kompliment idi indi yoxsa ne.
- Ehh Gülnaz.. iller meni qocaldır amma senden zerre qeder heç ne almır. Ülviyyenin indiki halının görende ilk defe seni grdüyüm gün yadıma düşür.
Gülnazın en az istediyi şey keçmişi xatırlmaq idi.
- Men sene çay getirim deyib celd otaqdan çıxır.
Kamal bey ise üzüne qonan kederle başını bulayıb. -İller keçib axı.. iller.. deye öz özüne danışmağa başlamışdı.
Şehriyar Ülviyyenin narahatlığını gördükce özü de narahat olurdu. Axı ved vermişdi ona demişdi

<< 1 ... 3 4 [5] 6 7 8 >>