ki, Ülviyyeni tez bir zamana özüne isteyecek. Ülviyye eslinde onun yanına gelen qadına göre pis olmuşdu naraatlığı ondan idi, amma Şehriyar bunu özü ile elaqelendirirdi. – Ülviyye inan mene, bu meselei tez br zamanda hell edeceyem
- Hansı meseleni?
- Elçiliyi deyirem
- elbette inanıram. Narahat olma. Esas odur ki, valideynlerimiz razıdır. Ülviyye bu sözü deyerek Şehriyara baxırdı. Belke nese hiss eder, belke onun valideynlerinin istemediyini deyer. Şehriyarsa onun üzünü elleri arasına alıb - elbette ki. Bir birini uzun uzun gözlerini içine baxanda Şehriyar onu öpmek istedi. Ülviyye ise celd çekilib utanaraq – men gedim deyib maşından düşüb qaçdı. Şehriyar onun bu hallına gülerek- onsuzda axır evvel menim olacaqsan hara qaçacaqsan ki deyib güldü. Eve gelende ise anasını divanda eyleşen görüb yaxınlşamaq istedi. Yaxınlşanda kimlese telefon danışığıını eşitdi.
- Narahat olmayın bir az işleri var, bitiren kimi geleceyeik...heee.. elbette isteyir. Oğlum menim sözümden çıxmaz. Yox. Yox.. o ne sözdür... Yaxşı gelinime salam de, öp evezime. Inşallah tezlikle evimde görerem. Yaxşı sağol..gedim axşama yemek hazırlayım. Sağol.
- Ana.
- Şehriyar... burdaydın? Ne vaxt gelmisen? Men yemeyi qoyum.
- Dayan! Sen Ülviyyegile zeng vurmşdun. Ana çox sağol.. bilirdim ki, bu işi uzatmayacaqsan.
- Oğlum men. Yox.. Ülviyye deyildi
- Nece yeni? Bes kim?
- Ana seninleyem kime deyirdin gelinim?
- Men
- Ne men ana ne men? Menden xebersiz mene elçi gedirsen?
- Oğlum bax, ağıllı balam o qızla senin evliliyin
- Ne bax? Ne bax!? Men heç ne bilmirem. Ya sabah elçiliye gedirsiniz ya da atamla tek gedib qızı özümüz isteyerik Vessalam
- Oğlum.
- Men sözümü dedim.
Şehriyar evden çıxdı. Şahnaz divana eyleşib elini başna tutdu. Gözleri dolmuş şekilde - Men nenyiyeceyem indi deyib eli ile ağzını tutdu.
Şehriyar esebi olduğu üçün Ülviyyeye zeng vurmadı ki, sesinden hiss olunar. Ona göre sms yazıb atası ile danışmağa başladı. Sms de ise qısaca – evdekilere denen, sabah gelirik.

<< 1 ... 4 5 [6] 7 8 >>