bərabərliyi uğrunda mücadiləsini xarakterizə edən bayramın qəbul edilməsi təklifi ilə çıxış edir və
təqvim günü kimi mart ayının 8-ini təklif edir. Lakin burada başqa bir maraqlı sual ortaya çıxır: belə
bir spesifik bayramın keçirilməsi üçün niyə məhz
mart ayının 8-i seçilir? Rəsmi versiyaya görə, 1857-ci il mart ayının 8-də
Nyu-York şəhərində çalışan qadın tekstil işçiləri
şəhərin küçələrində nümayişə çıxaraq məvaciblərinin
azlığı və iş şəraitlərinin pis olduğuna etirazlarını
bildiriblər. Və Klara Setkin də Kopenhagendəki
konfransda məhz bu nümayişə əsaslanaraq, inqilabçı qadınların bayram günü kimi 8 martı təklif edib.
Lakin, bayramın tarixi ilə bağlı başqa, Sovet
dönəmində dilə gətirilməyən, bir növ hamıdan
gizlədilmiş bir versiya da mövcuddur… Bilindiyi kimi, hər bir bayramın müəyyən tarixi əsası
və qəhrəmanı olmalıdır. İddialara görə, Setkin də öz
milli kimliyindən çıxış edərək belə bir tarixi əsası və
qəhrəmanı tapır.
Tövratda və eləcə də yəhudi tarixində Ester adlı
qadın qəhrəman obrazı var. Yəhudilərin milli və tarixi bayramı olan Purim, məhz İran şahı Kserksin sevimli
zövcəsi olan Esterlə bağlıdır.
Eramızdan əvvəl 480-ci il. Yəhudilərin Babil
əsarətinz son qoyulub. Əhəməni sarayı yəhudilərin
Qüdsə geri dönməkdə sərbəst olduqları barədə qərar
çıxarır. Lakin yüz ilə yaxın müddət ərzində Babildə qalmış, var-dövlət və imtiyazlar əldə etmiş
yəhudilərin əksəriyyəti Babildə qalmağa üstünlük
verir. Minlərlə yəhudi Əhəməni imperiyasının
şəhərlərində qalmaq qərarına gəlirlər. Bu zaman
onların demək olar ki hamısının sosial vəziyyəti son
dərəcə geniş və imtiyazlı idi. Bu şərait tezliklə Əhəməni sarayını düşünməyə vadar edir. Ətrafa
baxan farslar bu suala cavab tapmağa çalışırdılar:
Əhəmənilərmi Qüdsü fəth edib, yoxsa yəhudilərmi
Babili? Əhəməni sarayında yüksək vəzifə və nüfuz sahibi
olan Haman adlı fars, hökmdar Kserksin yanına
gələrək getdikcə nüfuzu və imkanları artan yəhudilər
haqqında narahatlıq keçirdiyini dilə gətirir.