Xezer Suleymanli - Sensizlikle
bacarmiram... Men yaxsiyam...
Yavaş-yavaş öyrəşirəm
tənhalığa...
Yavaş-yavaş barışıram qismət
ilə... Kədər ilə, həsrət ilə... Bir az
soyuq davranıram göz
yaşımla...
Axır-axır, silmirəm heç..
Hardan gəlir, hara gedir,
bilmirəm heç... Doğrusunu desəm əgər,
vaxtım yoxdur...
Zaman azdır, fikir çoxdur...
Neyse...nəysə...
Bax belece yaşayıram...
Amma təkcə, Amma təkcə... Sənsizliklə
bacarmıram...
Bacarmiram... Yadındadır?
Yaman tənbəl idim, yaman...
Səhər tez oyanmağı da,
Bacarmırdım heç o zaman... İndi saatı qururam,
Bir kənarda otururam...
Hey baxıram.....
Hey baxıram...
Yuxum üçün darıxıram...
Saniyələr qovha-qovda, Saat qaçaq...
Başı qaçmağa qarışan saat
məni,
Görən necə oyadacaq? Nə
qəribə sualdır bu?
Axtardığım cavab budur... O cihazdır,o qurğudur...
Saat insan deyil axı...
O unutqan deyil axı... Yenə
bos-bos danışıram?
Neyse...nəysə...
Bax belece yaşayıram... Amma təkcə,
Amma təkcə...
Sənsizliklə bacarmıram...
Bacarmiram...