xoşbəxtliyini istəyə bilərəm.
- Gülnaz elə danışma.
- Nədir qorxursan? Qorxma sən bu yalan danışmaq inandırmaq qabiliyyətinlə hamıdan xoşbəxt olacaqsan. )
Bunları xatırladıqca ürəyini tutan Səlim – mən xoşbəxt olmadım Gülnaz, olmadım. Deyə pıçıldadı.
Səhər açılmışdı, amma bunu heç kim üçün əhəmiyyəti yox idi. Çünki gecəni yatan olmamışdı. Nərgiz Ülviyyəni bu vəziyyətdə qoymaq istəməsə də Ülviyyə israrla onu işə göndərmiş özü isə sakitləşdirici atıb yatmaq istədiyin demişdi. Nərgiz üəriy gəlməsə də düşündü ki, gedib icazə alıb Ülviyyə oyanana qədər yanına gələr. O da gecəni ağladığından və yatmadığından gözləri qızarmış və şişmişdi. İşə çatanda bir az gecikmişdi deyə Kənan onu görən kimi bir az əsəbi şəkildə - dünən icazə alıb getmisiniz bu gün isə gecikirsiniz. Nərgiz xanım bir az məsuli....Sənə nə olub. Bu nə üz gözdür? O danışdığı müddətdə Nərgiz başını ona tərəf qaldıranda ağarmış rəngini qızarmış gözlərini görüncə özünü itirib nə dediyini də unutdu. Ona tərəf yaxınlaşanda isə nərgizin lap kövrəldiyini gördü. – eyy.. sakit ol... nə olub. Yoxsa o alçaq yenə gəlib. Mən onu..
- Yox dayan.. onluq deyil
- Bəs nə olub. Kim dəyib xətrinə, onu bu dünyadan köçürdərəm.
Nərgiz Kənanın bu sözünə özünü saxlaya bilməyib lap ağlamağa başladı. Kənan isə onu yavaşca qucaqlayaraq. – Nərgiz sakit ol, de görüm nolub. Nərgiz onu itələmədən ağlamağa çiyin axtarırmış kimi hönkürdü. Kənan isə onun ağlamağını görmədiyindən lap dəli olmuşdu. Nərgizin göz yaşları aylardır yığılmış kədərdən axırdı. Ülviyyə onun hər şeyi idi. Indi onun belə olması onu da incidirdi. Kənanan hıçqıraraq nəsə danışmağa çalışsa da Kənanın başa düşdüyü tək şey Ülviyyənin elçiliyinin alınmadığı idi.
- Yaxşı sakit ol. Buna görə də ağlayarlar, sən nələrdən keçmisən, az qala ölmüşdün mənim üzümdən ona heç ağlamamsına indi bir elçiliyə görə ağlayırsan. Qızı onsuzda ilk dəfədən heç kim vemrir.. ikinci dəfə gedərlər. Olmadı qaçırdadır Şəhriyarla deyib nərgizin çənəsini oxşamağa başladı. Nərgiz isə bunu