ə qoymadılar qapını bağlayıb ac susuz saxladılar. Dediyimin üstündə dayandım. O vaxtlar telefon hər evdə olmurdu deyə səlimdən xəbərsiz idim. Şahnaz bizə gələndə isə ondan xəbər göndərmək üçün kiçik məktub yazmışdım. Günlər sonra ailəm məni universitetə buraxmışdı, amma dayıoğlanlarım yanımda cangüdən kimi gəlirdilər. Təsəvvür et universitetdən icazə almışdılar ki, dərsdə də otursunlar. Çox utanmışdım çox. Səlim də gəlmirdi dərsə deyə lap narahat olurdum. Şahanzdan soruşanda isə məktubu verib ya yox. Şahnaz məktubu mənə uzadıb oxumaq istəmədi.dediyində başımdan qayanar su töküldü elə bil. Dərsdən icazəalıb ayaqyoluna getdim ki, üz gözümün yaşını silim. Dayıoğlanarım çölə çıxanda hirslə ayaqyoluna gedirəm deyə qışqırdım. Onlar isə ağladığımı görüb geri çəkildilər dəhlizdə dayandılar. Ayaqyoluna girməyib həyətə çıxdım. Hava alamalıydım. Necə qaçdığıma özüm də məttəl qalmışdım. Qolumdan kiminsə tutduğunu hiss etdim döndüyümdə Səlimi gördüm. Gözlərində əsəb hirs. Amma mənimkindən çox ola bilməzdi.
Gülnaz dərindən nəfəs aldı. Nəfəsinin titrədiyindən nə qədər ağır olduğunu anlayan Nərgiz – istəyirsiniz sonra davam edərsiniz. Deyə Gülnaz xalanın əlindən tutdu. O isə gözləri dolmuş şəkildə başını yox kimi yellədi.
- Ona qışqırmağa başladım. Niyə məktubumu oxumadığını niyə mənimlə maraqlanmadığını niyə elçi gəlmədiklərini deyə qışqırmağa başladım. O anda - nə məktub mənə məktub gəlməyib dediyində səsimi necə başıma atmışdımsa əhəmiyyət verəyib danışmağa davam etmidşim. O isə əli ilə ağzımı yumub. Indi mənə qulaq as dedi. Atama dedim, amma o mənə uzaq qohumuza söz verdiyin dedi.. bu sözə yerimdə donub qalmışdım.
- Necə yəni? Və?
- Atam söz verib başa düşürsən.
- Başa düşdüm söz verib. Və? Neynəmək fikrindəsən.
- Gülnaz...mən... mən onun sözündən keçə bilmərəm. O boyda kişinin sözünü yerə salsam ailəmiz nəslimiz ondan üz döndərər.
- Aaa nə gözəl... toyuna çağırmağa gəlmisən?
- Gülnaz
- Nə Gülnaz! Nə!! Nə!! Nə!! Bəs mən? Mənə verilən vəd!
- Mən bilmirəm. Elə