qoymadılar qapını bağlayıb ac susuz saxladılar. Dediyimin üstünde dayandım. O vaxtlar telefon her evde olmurdu deye selimden xebersiz idim. Şahnaz bize gelende ise ondan xeber göndermek üçün kiçik mektub yazmışdım. Günler sonra ailem meni universitete buraxmışdı, amma dayıoğlanlarım yanımda cangüden kimi gelirdiler. Tesevvür et universitetden icaze almışdılar ki, dersde de otursunlar. Çox utanmışdım çox. Selim de gelmirdi derse deye lap narahat olurdum. Şahanzdan soruşanda ise mektubu verib ya yox. Şahnaz mektubu mene uzadıb oxumaq istemedi.dediyinde başımdan qayanar su töküldü ele bil. Dersden icazealıb ayaqyoluna getdim ki, üz gözümün yaşını silim. Dayıoğlanarım çöle çıxanda hirsle ayaqyoluna gedirem deye qışqırdım. Onlar ise ağladığımı görüb geri çekildiler dehlizde dayandılar. Ayaqyoluna girmeyib heyete çıxdım. Hava alamalıydım. Nece qaçdığıma özüm de mettel qalmışdım. Qolumdan kiminse tutduğunu hiss etdim döndüyümde Selimi gördüm. Gözlerinde eseb hirs. Amma menimkinden çox ola bilmezdi.
Gülnaz derinden nefes aldı. Nefesinin titrediyinden ne qeder ağır olduğunu anlayan Nergiz – isteyirsiniz sonra davam edersiniz. Deye Gülnaz xalanın elinden tutdu. O ise gözleri dolmuş şekilde başını yox kimi yelledi.
- Ona qışqırmağa başladım. Niye mektubumu oxumadığını niye menimle maraqlanmadığını niye elçi gelmediklerini deye qışqırmağa başladım. O anda - ne mektub mene mektub gelmeyib dediyinde sesimi nece başıma atmışdımsa ehemiyyet vereyib danışmağa davam etmidşim. O ise eli ile ağzımı yumub. Indi mene qulaq as dedi. Atama dedim, amma o mene uzaq qohumuza söz verdiyin dedi.. bu söze yerimde donub qalmışdım.
- Nece yeni? Ve?
- Atam söz verib başa düşürsen.
- Başa düşdüm söz verib. Ve? Neynemek fikrindesen.
- Gülnaz...men... men onun sözünden keçe bilmerem. O boyda kişinin sözünü yere salsam ailemiz neslimiz ondan üz dönderer.
- Aaa ne gözel... toyuna çağırmağa gelmisen?
- Gülnaz
- Ne Gülnaz! Ne!! Ne!! Ne!! Bes men? Mene verilen ved!
- Men bilmirem. Ele
zehlem getdi selimden
Maraqlidi
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç