her şeyi danışacaqsınız.
- Yox! Yox! Şehriyar uşaqlıq edirsen.
- Men uşaqlıq edirem? Mence eksinedir.. buyurun eşidirem. Ne baş verib! Şehriyarın axırıncı kelmelerini aramla böle böle ve eseble demesi anasını titretdi. Ne desin, nece desin ki, bir vaxtlar seven iki insannın arasına girib. Nece desin ki, Gülnazı ailesine pisleyen o olub, nece desin ki, ona olan sevgisinden en yaxın dostunu satıb.
- Ana eşidirem. Ata! Buyurun. Selim Bey aramla boğazını yaşlayaraq – oğlum gel gedek ikimiz danışaq.. deyerek ayağa qalxdı. Eyvana çıxan kimi Şehriyar onun arxası ile geldi. Selim arxaya dönmeden aramla danışmağa başladı. Her şeyi danışdıqca Şehriyar şok olmuş veziyyetde divara söykendi. Bir müddet ele qalıb sonra sessizliyi pozdu – indi nece olacaq?
- Bilmirem
- Nece bilmirem.Sizin cavanlıqda yaşadıqlarınızı biz ödemek mecburiyyetindeyik?
- Oğlum bu iş alınan deyil
- Yox ata.. Sene ele gelir. Bu iş alınacaq. Deyib eyvandan çıxdı.
Günün sonuna qeder hamı ruh kimi gezirdi. Ülviyye bütün gücünü toplayıb anasını yanına getdi baxışlarını qaldırmadan – eşidirem dedi. Anası ise udqunaraq. – men seni çağırmamışdım.
- Ana ne demek istediyim başa düşdün. Eşidirem. Danış. Ne baş verib.
- Danışmağa bir şey yoxdur. Bu evlilik olmayacaq. Vessalam.
- Ana ne baş verib! Gülnaz dözmeyib ağlamağa başladı. Anasını bu halın görende özü de pis oldu, amma yerinden tepenmeyerek – danış deye dillendi. Gülnaz bu gün olanları danışmağa bir daha güc tapmadı. Çiyinleri düşerek hönkürtü ile ağlamağa başladı. Ülviyye onun dsnışa bilmeyeceyini görüb o da ağlayaraq otağına keçdi. Üzü yatağa uzanmışdı ki, telefonuna gelen zenge başını qaldırdı bu Şehriyar idi.
- Alo Şehriyar.
- Ülviyyem.
- Şehriyar ne baş verir? Niye kimse mene izah etmek istemir?
- Sakit ol.. Narahat olma.. eyy ağlama orada. Hazırlaş düş aşağı burdayam.
- Gelirem deyib telefonu söndürdü.
Aşağı düşen kimi Şehriyar onu berk berk qucaqladı. Gözünün yaşını silib alnını öpüb saçlarını qoxladı
- Ülviyyem qorxma.

<< 1 ... 4 5 [6] 7 >>

Veronica [OFF] (11.03.2014 / 18:01)
Maraqlidi