sən necə sığışmısan?» deyər. Qurd nə desə də tülkü: «Gözümlə görməsəm inanmam» deyər. Işin sonuna gəldiyini düşünən qurd torbaya girər, tülkü kəndliyə işarə edər və kəndli torbanın ağzını yaxşıca bağlayar. Kəndli əlinə bir daş alar və «Məni yemək istəyirdin ha nankor heyvan» deyərək torbanın içindəki qurdu xeyli vurar. Sonra tülküyə: «Sənə minnətdarım, məni bu qurddan qurdardın» deyər. Tülkü də «Mənim üçün bir zövq idi» deyə cavab verər. O an kəndlinin gözü tülkünün parlaq kürkünə sataşır. Bu kürkü satarsa alacağı pulu düşünər və heç gözləmədən əlindəki daşı başına vurub tülkünü öldürər. Sonra da torbanın içindəki qurdu ayağıyla dümsükləyər: «Haqlısanmış qurd, edilən yaxşılıqdan daha tez unudulan bir şey