m alıb,
-bunlar hələ balacadır,nələr
indən utanacam?!,-dedi.Selcan
ayağa qalxıb,qəzəblə çörəyini
onun əlindən aldı,Nəsib
Selcana key kimi baxırdı,mənlə Elya da
dilimimizi əlimizə alıb bərk-
bərk tutmuşduq ki,birdən
Nəsib əlimizdən alıb
dişlər.Nəsib Ədilə xalaya
baxıb, -yazıq sənin kürəkənlərin,əl
imdə imkanım olsa
idi,bədbəxtləri indidən
xəbərdar edərdim,-dedi.Ədilə
xala isə gülümsəyib,
-taleyin işin bilmək olmaz,bəlkə elə sən özün
oldun o xoşbəxt kürəkən,-
deyib,Nəsibin saçına sığal
çəkdi.O zamanlar bu söhbəti
dərk edəcək ağılda deyildik
heç birimiz.Bir il sonrakı yay tətilində isə Selcanı həyata
küsmüş görmüşdük.(Müəllif :
Ruf M-li).Selcan atası və
anasının dava-dalaşlarının
təsiri altında əzilirdi.Mən dava
edəndən sonra otağımda gizlənirdim,bəs niyə görəsən
valideynlər dava edəndə bir
otaqda gizlənmirlər?!Niyə
mən kiminsə saçın
yolub,qulağın dişləyəndə
anam yanımdadırsa mənə mane olmağa çalışdığı kimi
Selcanda valideynləri dava
edəndə onlara mane ola
bilmir?!Əksinə Selcan günah iş
görmüş kimi bir otaqda
gizlənib ağlayır?!Hələ o zamanlar boyük olmağın
sevdiklərini incitmək
olduğunu anlamışdım,böyü
mək istəmirdim.Hər il boyum
bir neçə santimetr uzandıqca
mən fiziki olaraq böyüsəmdə mənən uşaq qalmaq üçün
dirənirdim.Selcanın anası
Nazilə xala həm anamla,həm
də Ədilə xala ilə yaxın rəfiqə
idilər.Bir təfə bizim evdə
onların üçünün danışığını eşitmişdim.
-Nazilə ağlını başına yığ,sənin
qızın var,ailən var.Əgər ona
qoşulub getsən,tək özünün
yox,qızının da adına ləkə
gətirəcəksən,-anamın sözlərinə Ədilə xala da
qoşulmuşdu.Söhbətin nədən
getdiyini anlamırdım,lakin
içimdə qorxunc bir hiss var
idi,Selcanı çətinliklər
gözləyirdi.Qaçaraq evdən çıxıb Selcangilə gəldim.(Müəllif :
Ruf M-li).Eşitdiklərimi Selcana
danışandan sonra birlikdə
düşünüb bunların nə demək
olduğunu aydınlaşdırmağa
çalışırdıq.Uşaq ağlımızla elə başa düşmüşdük ki,Nazilə xala
Selcanı da alıb,burdan getmək
istəyir.Selcan axşam atası
işdən