gələndə onunla
danışıb,burda qalmaq istədiyini
deyəcəkdi.Bir gün sonra isə əsl həngamə qopmuş,Nazilə
xala məşuquna qoşulub
qaçmışdı.Faiq dayı onların
ünvanına söyuşlər
yağdırır,onların tapıb
öldürəcəyini deyirdi.Selcan, mən və Elya otağımda olsaq da
səslər bura qədər
gəlirdi.Ədilə xala ilə Şahmar
dayı da bizdə idilər.Selcan isə
özünə qapanmışdı,nə baş
verdiyini heç birimiz dərk etməsək də bir şeyi anlayırdıq
ki,Selcan bundan sonra anasız
böyüyəcəkdi.Mən Selcana su
gətirmək üçün aşağı düşəndə
atamla Şahmar dayının Faiq
əmiyə məsləhətlərini eşitmişdim.
-mən biyabr oldum,q..... məni
el-aləmə rüsvay elədi.
-elə demə,hər nə olsa da
qızının anasıdır,sənə çiçək
kimi qız bəxş edib,-atam Faiq dayıdan yaşca çox böyük
olduğundan Faiq dayı onun
hörmətini bir başqa cür
istəyirdi.
-mən bundan sonra camaat
içinə necə çıxacam?! -qızını da al buralardan bir
müddət uzaqlaş,zaman
keçdikcə hər kəs hər şeyi
unudacaq.
Söhbətin davamına qulaq
verməyib,əlimdəki bardaqdan suyu tökə-tökə pilləkanı iki-
bir çıxıb otağıma qaçdım.
(Müəllif : Ruf M-li).Gətirdiyim
suyun yarısını birinci özüm içib
qalanını Selcana verdim.Eşitdikl
ərimi danışandan sonra üçümüzdə ağlamağa
başlamışdıq.Birdən Nəsib
otağa girdi.Onu görən kimi biz
susduq,Selcan isə onun
qucağına qaçıb,
-mən getmək istəmirəm,- deyib,ağlamağa başladı.Elya ilə
mən çaşkın halda onlara
baxırdıq,Selcan həmişə Nəsib
ilə dil-dil ötərdi,indi onu
qucaqlaması bizim üçün
həqiqətən gözlənilməz olmuşdu.Bizim bütün
yalvarmalarımıza
baxmayaraq ,Faiq əmi bir neçə
gün sonra Selcanı da
alıb,bilgəhdən
köçmüşdü.Selcanla ayrılma səhnəmiz isə onu hər
xatırlayanda məni göz yaşına
boğurdu.Selcanı
buraxmadığımızı görən Faiq
əmi Elya ilə məni
sakitləşdirmək üçün Selcanı tezliklə qaytaracağını söz
verdi.İllər bir-birini əvəzləsə
də Faiq dayı sözünü
tutub,Selcanı gətirmirdi.Biz
onuncu sinifdə oxuyurduq,Elya
mənim tək yaxın rəfiqəm idi,o əmisi oğlunu sevirdi.Əmisi
oğlu Nəsiblə həm yaşıd,həm
də yaxın