GÜN KEÇDİ (Yeni hekaye )
1.
Mən dörd uşaqlı ailənin
sonbeşiyiyəm.Atam
mühəndisdir,neft buruqlarında
işləyir,anam isə musiqi muəlliməsidir,böyük bacım
Cahan,yeganə qardaşım
Cəmşid,ikinci bacım Xəyalə
ailəlidirlər.Mənim uşaqlığım
bilgəhdə,bağ evimizdə
keçib.Biz hər yayı bilgəhdə keçirirdik.O illərə aid
yaddaşımda bir çox xatirələr
qalıb.Uşaq vaxtı dəcəl,ipə-
sapa yatmayan biri olduğum
üçün tez-tez həmyaşıdlarımla
dava edər,oğlanların qulağın dişlər,qızların isə saçını
yolardım.Bir dəfə qızlarla
yeddi şüşə oynarkən yenə
dava edib,Selcan adında bir
qızın saçını yolub
qaçmışdım.Evə çatan kimi otağıma girib,qapını
bağladım,belə edəndə özümü
daha güvəndə hiss
edirdim.Birazdan anam qapını
döydü,yox,yox sındırmağa
cəhd etdi. -Zibeydə,-anamın qışqırtısı
bəlkədə ətraf evlərdə belə
eşidilirdi,-çıx o siçan
deşiyindən,Allahın bir günü də
üstümə biri gəlib uşağımı
döymüsüz deməsin,-o bir neçə dəfə daha qapını bərk
taqqıldadıb,-bu nə bəladı
düşmüşəm,otuz beş yaşında
uşaq dünyaya gətir,o da
yetənə yetsin yetməyənin
saçın yolsun.O günü axşama kimi otağımdan çıxa
bilməmişdim,aclığa
dözümsüzəm,fikirləşirdim
ki,gərək özümlə yeməyə bir
ehtiyat edib sonra otağın
qapısını bağlayardım.(Müəllif : Ruf M-li).Atam işdən
gələndən sonra qapı yenə
taqqıldadıldı.
-Zibeydə,aç qapını,-bu atam
idi,səsindən necə bezgin
olduğu hiss olunurdu.Qorxa- qorxa qapıya yaxınlaşıb,
-hansındandır?,-soruşdum.Atam
təəccüblənib,
-nə hansındandır?,-dedi.
-anamın əlindəki.
-qızım başa düşmürəm nədən danışırsan,aç qapını ata-bala
söhbət edək,bax söz
verirəm,acıqlanmayacam
sənə,-o,səsinə mehribanlıq
qatıb,-mənim gəşəng qızım aç
qapını,-dedi. -yox,açmıram,anamın əlindəki
oxlovdu yoxsa yun çubuğu?Heç
bilirsən necə ağrıdır vuranda?
-ay həyasız,bəs camaatın
qızının saçın yolanda ağrıtmır?
Çıx ordan ətindən ət kəsəcəm sənin,-anamın
çingiltili səsini eşidib,atama
inanıb qapını açmadığım üçün
şükür edirdim,bilirdim ki,anam
da qapının arxasındadır,belə
hallar