i dəyişib,supermarketə
gəldim.Mənim portağallarım
kənarda dayanıb sahiblərin
gözləyirdilər.Kassirə hər şeyi
başa salıb,paketimi götürdüm. (Müəllif : Ruf M-li).Maşın
dayanacağına yaxın
dayanıb,cibimdən telefonumu
çıxarmağa çalışırdım,bu zaman
arxamda yavaş hərəkət edən
maşının mənə dəyməsi ilə mən yerə yıxıldım,paket isə
havada fırlanaraq içindəki
portağallar ətrafa
dağıldı.Üstüm-başım palçıq
içində olsa da ayağa
qalxıb,hərəsi bir tərəfə dağılan portağalların arxasınca
qaçıb,
-mənim portağallarım,-
deyib,onları tutmağa
çalışırdım.Ətrafdakılar,eləcə
də maşın sahibi maşından düşüb mənim ora-bura
qaçmağımı maraqla izləyirdi.Bu
qaçışdan cəmi üç-dörd
portağalı tutub saxlaya
bilmişdim.Onları əlimə
götürüb,palçığa batmış paketə qoydum.Maşın sahibi uzundəki
key ifadəni bir kənara
qoyub,əyilib ayağının
yanındakı portağalı
götürüb,nəhayətki mənə
yaxınlaşdı. -sinyorita,hər şey yaxşıdır?,-
deyib,o portağalı mənə
uzatdı.Portağalı ondan alıb
əlimlə palçığa batmış üst-
başımı göstərərək,
-əlbətdə,hər şey əladır,- dedim.Səsim və ona baxışım
məncə bu an necə əsəbi
olduğumu tamamən ifadə
edirdi.Arxaya dönüb iti
addımlarla ordan
uzaqlaşırdım.Onun, -gəlin sizi aparım,bu
görkəmdə getməyin,-deməs
ini eşitsəm də geri dönüb ona
tərəf baxmadım belə,çünki
belə etsə idim,orda həngamə
çıxaracaqdım.Yolda Laraya zəng vurub,harda olduqlarını
soruşdum.(Müəllif : Ruf M-
li).Taksiyə minib Laragilin
yanına gəldim.Kafeyə girən
kimi hamı mənə qəribə
baxırdı,bir neçəsinə acıqlanıb, -nə baxırsız,palçığa batan
görməmisiz heç?!,-qışqırandan
sonra onlar nəzərlərini
üzərimdən çəkdilər.Laranın
rəfiqəsi Svetlana mənim
görkəmimə gulsə də mənlə Laranın ona necə tərs-tərs
baxdığını görüb,susmuşdu.
Başıma gələnləri danışandan
sonra artıq özümdə düşdüyüm
vəziyyətə,portağalların
arxasınca necə qaçmağıma gülürdüm.Daha sonra söhbət
dəyişilmiş,kişilər mövzusu
mürakirə olunmuşdu.
-qafqaz kişiləri sahiblənən
olur,sizin bəxtiniz kişiləriniz
cəhətdən