gətirib,-Svetlana qarşısındakı alkoqollu içkini
içib,-həm onlar yataqda da
bizimkilərdən daha
yaxşıdırlar,-dedi.Lara qədəhi
ondan alıb,
-Sveta,bəlkə daha içməyəsən?!,-dedi.Deyəsən o
məndən əvvəldə bir-iki
qədəh içmişdi.Svetlana onun
əlini itələyib,birdən gözlərini
iri açdi.
-а вот ето да,-gözlərini tez-tez yumub-açıb,-bax o əsl kişidir,-
dedi.Biz təəccüblə ona
baxırdıq,Lara ilə mən elə
yerdə əyləşmişdik ki,qapıdan
girənləri görmürdük,arxaya
dönüb,Svetlana baxdığı səmtə baxdım.Elə o andaca qaşlarım
düyümləndi,bu bayaqkı məni
maşını ilə yıxan kişi
idi.Deyəsən o da məni görüb
tanımışdı.Laraya tərəf baxıb,
-Lara,bu odur,məni yıxan kişidir,-dedim.Sveta başını
masanın üzərinə qoyub,yuxulu
və piyan səslə,
-o qafqazlıdır,-dedi.Lara əlini
Svetlananın çiyninə qoyub onu
silkələdi, -Sveta,yatma burda evə
gedirik,dur,-deyib onu
qaldırmağa çalışırdı.Biz Svetanı
güclə qaldırıb,kafenin
ayaqyoluna apardıq ki,üzünə
soyuq su vuraq, (Müəllif : Ruf M- li) qayıdanda isə o kişi kafedə
deyildi,bizim masada üzəri
yazılmış bir portağal var idi.Onu
paketə atıb,Lara ilə Svetanın
hərəmiz bir qolundan tutub
kafedən çıxdıq,taksi saxladıb,əvvəl Svetanı
evlərinə qoyduq,sonra isə
özümüz evə gəldik.Evə çatan
kimi əynimi dəyişib,vanna
otağına qaçdım.Çıxanda Larisa
mətbəxdə idi.O mənə bir portağal göstərib,
-Sveta haqlı imiş,o qafqazlıdır,-
deyib gülümsədi.Mən maraqla
portağalın üzərinə yazılanları
oxuyurdum.”Çəyirtkə kimi
əlindəkinin arxasınca tullananda çox gülməli və
şirin,kafedə yarıqurumuş
palçıqlı halınla isə gözəl
görsənirdin.Adım Mehracdır,bu
isə nömrəmdir :
************** ”.Lara üzümə maraqla baxıb,
-zəng vuracaqsan?,-so
ruşdu.Meyvələri qaba yığa-
yığa,
-əlbətdəki yox,-dedim.
-məncə,-mən Larisanın sözünü yarıda kəsib,
-çox istəyirsən özün zəng
vur,-dedim,bəlkədə sözüm
kobud səslənmişdi,bəlkədə
Lara məndən buna görə
inciyə də bilərdi,lakin söz deyildisə artıq deyildi.Lara isə
həmin portağalı ovcuma
qoyub,
-əgər bir qafqazlı ilə