a hər ikimizi
maşının arxa tərəfində
oturtdu.Özü isə sükan arxasına keçib,güzgüdən mənə
baxıb,gülümsədi.
-əvvəlcə yemək
yeyək,bizimkilərin məşhur bir
restoranı var,-o ani olaraq Lara
baxıb,yenidən nəzərini yolda cəmlədi,-Larisa xanım yəqinki
bizim mətbəxin dadlı
təamlarından dadmısız?Larisa
biraz önə əyilib,
-aha,-deyərək mənim ayda bir
dəfə mətbəxə keçərək yandırdığım yeməklərdən
bəh-bəhlə danışmağa
başladı.O danışdıqca mən
qızarıb-bozarır,rəngdən-
rəngə düşürdüm,nədən
utanırdım,daha doğrusu niyə utanırdım?Mehrac tez-tez
mənə baxıb gülümsəyirdi,mə
n isə yol boyunca
hündürmərtəbəli binalara
baxıb,susmuşdum.
-düzdür Zibeydənin yeməklərinə çatmasa da,indi
gedəcəyimiz restoranın baş
aşbazı da yaxın
dotumuzdur,yaxşı yeməklər
bişirir,-onun birdən birə
mənə adımla müraciət etməsi qəribə idi.Bir anda
dünəni xatırlayıb,onun gecə
də mənə sadəcə adımla
müraciət etdiyini
xatırladım,niyə onda bunun
fərqinə varmamışdım bilmirəm.(Müəllif : Ruf M-li).O,
Laranı nə qədər az tanıyırdısa
məni də o qədər az
tanıyırdı,lakin Laraya məndən
fərqli olaraq xanım deyə
müraciət edirdi.Başqa biri olsa idi indi çoxdan,
-Zibeydə xanım,xanım
deyəcəksiz,-deyib,aramızdakı
məsafəni xatırlatmışdım,lakin
indi susurdum,onun bu cür
müraciəti deyəsən mənə xoş gəlirdi.
Muellif Ruf