“Allah yanında yalnız
o kəslərin tövbəsi
qəbul olunar ki,
onlar nadanlıq
ucundan pis bir iş
gördükdən sonra dərhal tövbə
edərlər.
Allah belələrinin tövbəsini qəbul edər.
Həqiqətən, Allah (hər şeyi) biləndir,
hikmət sahibidir. Günah işlər
görməkdə davam edərək ölüm
yetişdiyi anda: “Mən indi tövbə etdim”
– deyənlərin və kafir olaraq ölənlərin
tövbəsi qəbul olunmaz. Biz onlar üçün
şiddətli bir əzab hazırlamişıq!”(Nisa,
17-18).
Keçmiş zamanlarda ömrünün qırx ilini
parça biçib paltar tikməyə həsr etmiş
bir dərzi varmış. Amma mahir usta
olsa da, Allahın halal-haramlarına
riayət etməkdə bir qədər tənbəl imiş.
İbadətlərini vaxtında yerinə yetirməz,
ətrafdakı insanların haqqını gözləməz,
hərdən qeybət də edərmiş. Dindar
qohumlarından biri ona nəsihət edir,
tövbəyə çağırırdı. Dərzi isə ona belə
cavab verirdi: “Hələ vaxtım var. Vaxtı
çatanda tövbə edərəm. Məgər
eşitməmisən ki, peyğəmbərimiz
buyurub: “Bəndənin canı boğazına
çatana kimi nə zaman tövbə etsə,
Allah-təala onun tövbəsini qəbul
edər”. Mən də nə zaman ki qocalıb
əldən düşdüyümü gördüm, - o vaxt
tövbə edib günahlarımı
bağışlatdıraram”.
Bir gün dərzinin qohumu onun
cavabını vermək qərarına gəlir. Yenə
aralarında eyni söhbət başlayır, dərzi
həmişəki sözünü deyir. Bu vaxt
qohumu ondan soruşur: “Neçə ildir
dərzilik edirsən?” Dərzi cavab verir:
“Qırx ildir bu işlə məşğulam”. Qohumu
xəbər alır: “Sənin üçün ən rahat və
asan iş hansıdır?” Dərzi: “Ölçünü
götürəndən sonra parçanı kəsmək
mənim üçün ən rahat işdir”. Qohumu
yenə soruşur: “Elə bir vaxt olub ki,
parçanı kəsəndə əlin əssin, qayçı
əlində titrəsin?” Dərzi deyir: “Yox,
şükür Allaha ki, hələ başıma belə bir iş
gəlməyib. Həmişə parçanı düz
kəsmişəm”. Qohumu bir daha soruşur:
“Necə düşünürsən, canın boğazına
gəlib çatanda sənə parça verib
tapşırsalar ki, ölçü götürüb kəsəsən, -
bunu bacararsanmı?” Dərzi heyrət
içində cavab verir: “Nə danışırsan?
Əlbəttə, yox. Ölüm anında, can boğaza
gələndə əlimə qayçı götürə