Həm şiə, həm də
əhli-sünnə
mənbələrində
mövcud olan hədisə
görə, Həzrət
Mühəmməd Peyğəmbər (s) buyurub:
“İçində it olan evə mələklər daxil
olmazlar” (Müsnədü Əhməd ibn
Hənbəl, IV, 28; Şeyx Səduq. Mən la
yəhzürühül-fəqih, I, 159).
Bu hədisdən alacağımız ən birinci ibrət
onun zahiri mənasıdır. Yəni hansı evin
içində - insanlarla bir otaqda it də
varsa, o evə mələklər girməzlər.
Mələklərin bir evə girmələri – o evin
sakinlərinə Allahın mərhəmətini,
lütfünü, xeyir-bərəkətini gətirmələri,
onları bəlalardan qorumaları mənasını
verir. Mələklərin bu evə daxil
olmaması isə bu nemətlərdən
məhrum qalmaq deməkdir.
Hədisin zahiri mənasından əlavə, batini
və rəmzi mənası da vardır. Məşhur
İslam alimi Molla Əhməd Nəraqi
“Meracüs-səadət” kitabında bu hədisi
çox gözəl bir şəkildə şərh edir.
Məlumdur ki, hədislərdə möminin
qəlbi müqəddəs Kəbə evinə bərabər,
hətta ondan da üstün tutulub. Hədisi-
qüdsiyə görə Allah-təala buyurub:
“Mən nə yerə, nə də səmaya sığaram.
Yalnız mömin bəndəmin yumşaq və
aram qəlbinə yerləşərəm”. Bir gün
səhabələr Həzrət Mühəmməd
Peyğəmbərdən (s) soruşdular: “Allah
haradadır: yerdə ya göydə?” Cavab
verdi: “Allah öz mömin bəndələrinin
qəlbindədir”.
Kəbəni uçurmaq, insanları öldürmək
nə qədər böyük günahdırsa, möminin
qəlbini qırmaq da bir o qədər dəhşətli
günahdır: “Hər kim haqsız yerə fəqir
mömini incitsə, on dəfə Kəbəni
dağıtmış və Allah dərgahına ən yaxın
olan min mələyi öldürmüş
kimidir” (Deyləmi. İrşadül-qülub iləs-
səvab, I, 194).
Nəraqi öz kitabında qəlbi evə
bənzədir; çünki Kəbə də bir bina və
Allahın evi sayılır. Qəlbdəki pis fikirlər,
günah duyğular, xəbis niyyətlər çirkin
köpəklər kimidir. Zatən nəcəs olan
köpək dəydiyi hər yeri, ağız sürtdüyü
hər şeyi murdar etdiyi kimi, haram
fikirlər də bütün qəlbi murdarlayır,
pak və ülvi duyğuların üzərinə kölgə
salır. Mələklər it olan evə girməzlər.
Belə olan halda, ilahi elm və maarifi,
kəşfü kəraməti daşıyan və mömin
qəlblərə ötürən mələklər çirkin