Xeyir
sözlər danış və yaxşı işlər gör ki, mən
də qiyamət günündə bu barədə
şəhadət verim. Unutma ki, bir daha
məni görməyəcəksən”.
Ənəs ibn Malik Həzrət Mühəmməd
Peyğəmbərdən (s) rəvayət edir ki, o
həzrət buyurub: “Hər gün torpaq
insana bu 10 kəlmə ilə xitab edir: “Ey
Adəm oğlu! İndi mənim üzərimdə
gəzirsən, amma əsil məskənin mənim
içimdir. İndi mənim üzərimdə
qudurğanlıq edirsən, amma içimdə
əzab dadacaqsan. Hələ ki, üzərimdə
gülürsən, amma içimdə ağlayacaqsan.
İndi üzərimdə haram yeyirsən, amma
içimdə səni həşəratlar yeyəcək. İndi
üzərimdə əylənirsən, amma içimdə
kədərli olacaqsan. Hələ ki, üzərimdə
haram mal toplayırsan, amma içimdə
peşman olacaqsan. İndi üzərimdə
hiyləgərlik edirsən, amma içimdə zəlil
olacaqsan. İndi üzərimdə gəzib
sevinirsən, amma içimdə kədərə
dalacaqsan. İndi üzərimdə nur
içindəsən, amma içimdə zülmətə qərq
olacaqsan. İndi üzərimdə camaatla
birgəsən, amma içimdə tək-tənha
yatacaqsan”.
Və kaş ki, bu dünyada hər sözü
söyləyib, hər işi edərkən Əlinin (ə) bu
kəlamını qulağımıza sırğa edəydik:
“Müsəlmanın üç dostu var.
Dostlarından biri deyər: “Sən həm diri,
həm də ölü ikən mən səninlə birlikdə
olacağam”. Bu, onun əməlidir. O biri
dostu deyər: “Sən ölənə kimi mən
səninlə birlikdə olaram”. Bu, onun
mal-dövlətidir, adam öləndən sonra
varislərin əlinə düşər. Üçüncü dostu
ona deyər: “Sən qəbrə girənə kimi
mən səninlə olaram, sonra səndən
ayrılaram”. Bu isə onun övladıdır”.
Həm diri, həm də ölü ikən əməlimiz
bizimlə qonşudur. Hər kəs
qonşusunun yaxşı olmasını istəyər.
Xoşbəxtlikdən, bu qonşunun yaxşı ya
pis olması özümüzdən