hədisi Müslim öz “Səhih”ində
(“Kitabül-imarə”, 43-cü möcəm, 1905
(4923)-ci hədis), Nəsai öz “Sünən”ində
(“Kitabül-cihad”, 22-ci töhfə, 3139-cu
hədis) qeyd etmişdir. Tirmizi öz
“Sünən”ində (“Kitabüz-zöhd”, 48-ci
möcəm, 2382-ci hədis) və İbn Hibban
öz “Sünən”ində (408-ci hədis, 1-ci cild,
səh. 135-137) hədisi bir qədər fərqli
şəkillərdə nəql etmişlər. Məşhur sələfi
alimi Albani bu hədisi səhih saymışdır
(“Səhihüt-Tərğib vət-tərhib”, 1-ci cild,
səh. 114-116, 22-ci hədis).
Oxşar hədis şiə mənbələrində də
Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərdən (s)
və məsum imamlardan rəvayət edilib
(bax: “Biharül-ənvar”, 70-ci cild, səh.
249, 24-cü hədis).
İkinci rəvayət
Xeybər savaşından sonra Peyğəmbər
car çəkdirdi ki, hər kim döyüşdə
qənimət əldə edibsə, onu mütləq
təhvil versin. Əksəriyyət bu əmrə tabe
olub, qənimətləri təhvil verdi.
Müsəlmanlar Xeybərdən qayıdarkən
Vadiyül-Qüra adlı məntəqədə düşərgə
saldılar. Burada Peyğəmbərin Müd’əm
adlı zənci nökəri Onun dəvəsinin
kəcavəsini hazırlayan zaman qəfil
atılan bir ox onu həlak etdi. Ətrafı nə
qədər axtardılarsa, qatili tapa
bilmədilər. Yəqin ki, yəhudilərdən
kimsə döyüşdə öldürülən qohumunun
intiqamını almaq üçün bu addımı
atmışdı. Müsəlmanlar Müd’əmin şəhid
olduğunu qəbul etdilər, çünki böyük
ehtimalla düşmən oxundan ölmüşdü.
Bütün düşərgəyə xəbər yayıldı ki,
Müd’əm də şəhid olub cənnətə getdi.
Onu böyük ehtiramla dəfn etməyə
hazırlaşdıqları zaman Peyğəmbər
buyurdu: “Xeyr, o, cənnətlik deyil.
Çünki ölərkən əynində olan libas
döyüş qənimətlərindən idi və onu
təhvil verməmişdi. Qiyamət günündə
həmin parça alova dönüb onun
bədənini bürüyəcək”. Beləliklə, bir
libas Müd’əmi cəhənnəmə apardı. Bu
hadisə bütün mötəbər siyrə
kitablarında təsvir edilib. O cümlədən,
“Siyreyi-İbn Hişam”, 3-cü cild, səh.
347-348; Ə.Hümeydi. Əs-Siyrətün-
nəbəviyyə, 7-ci cild, səh. 69 və s.
Üçüncü rəvayət
Bir çox mötəbər tarix və hədis
mənbələrində, o cümlədən, “Səhihül-
Buxari”nin “Cihad” kitabında Quzman
adlı bir