Allahın
mərhəmətindən sui-istifadə etmək də
olmaz. Allahın mərhəməti böyükdür,
amma hüdudsuz deyil, onun da həddi
və sonu var. Allahın mərhəməti Onun
ədalətini üstələməz. İlahi dərgahda
heç kimin xatirinə heç kimin haqqı
tapdanmaz. Bir zərrə yaxşılıq edən də
əvəzini görəcək, bir zərrə pislik edən
də əvəzini tapacaq.
Şeytanın üçüncü fitnəsi:
“Bu qədər günahdan sonra onsuz da
sənə xilas yoxdur. Elə isə, ibadətin nə
faydası var?”
Cavabı:
Özünütənqid yaxşı işdir, amma gərək
həddi keçməsin. Ümidsizlik məhz
şeytanın işidir, çünki onun qiyamətdə
cəhənnəmə düşəcəyi qəti məlumdur.
Allah ona yalnız məhşər gününə kimi
möhlət verib. Amma şeytandan başqa
hər kəsin öz günahlarını bağışlatdırma
və cənnəti qazanma şansı var.
Müsəlman həmişə ümidlə qorxu
arasında olmalıdır. Allahın
mərhəmətinə ümid onu yaşamağa
həvəsləndirir. Allahın qəzəbindən
qorxu isə onu qudurğanlıqdan
qoruyur.
Şeytanın dördüncü vəsvəsəsi:
“Bir günahla heç nə olmaz”.
Cavabı:
Özümüzü aldatmayaq. İnsan unutqan
məxluqdur, etdiyi yaxşılığı həmişə
böyük görür, etdiyi pisliyi isə kiçik və
yüngül sayır. Mütəmadi olaraq “heç nə
olmaz” deyə etdiyimiz tək-tək
günahlar ömrümüzün sonunda üst-
üstə yığılıb elə nəhəng bir yük əmələ
gətirə bilər ki, o yüklə cənnətə yaxın
düşməyimiz çətin olar. Unutmayaq,
yaxşı işlər günahlarımızı yuduğu kimi,
pis işlər də savablarımızı silir. “Əməl
kisəsi”nə atdığımız savab buğdalarının
çox olduğunu düşünürük. Amma
unuduruq ki, bu kisənin içinə günah
siçovullarını buraxan da özümüzük.
Qiyamət günü kisənin ağzını açanda
əlimizə keçən buğda gözlədiyimizdən
qat-qat az ola