il
gəlmişdi,ailəmi təbrik edib,sağollaşmışdım.Biraz sonra
yanımıza bir oğlan yaxınlaşdı.O
Mehracla çox mehriban
salamlaşıb,görüşdülər.Amir
Mehracın işçilərindən biri
idi,həm də onlar dost idilər.Amir dağıstanlı idi.Bu
onun üz cizgilərindən də bəlli
olurdu.O Larisa ilə
salamlaşanda isə artıq bilirdim
ki,Larisanın həyatında növbəti
kişi kim olacaq.Saat on ikini vuranda hər kəs bir-birini
təbrik edirdi,biz birazda
konsertə baxıb evə
qayıtmışdıq.Maşından birinci
Lara düşüb evə qalxdı.
-köhnə ilin son günü belə keçdi,-deyib sağollaşmaq
istəyirdim.Mehrac gülümsəyib,
-gün keçdi,ancaq ömür
irəlidədir,-dedi.Onun bir
filmdən işlətdiyi bu pafoslu
ifadə özündə bilmədiyimiz o qədər həqiqəti gizlədirdi ki?!
(Müəllif : Ruf M-li).Yeni ilin ilk
günü mən bir həftəlik bakıya
qayıtdım.Larisa moskvada
qalacaqdı.Bakıya qayıtdıqdan
bir gün sonra Larisa zəng vurmuşdu.O, Mehracın məni
axtardığını,Amir vasitəsi ilə
Laradan məni soruşduğunu
dedi.Təxmin etdiyim kimi
Larayla Amir artıq danışmağa
başlamışdılar.Mənim bakida işlətdiyim nömrəni sadəcə
Lara bilirdi.Laraya Mehracla
danışacağımı deyib
sağollaşmışdım.Lakin həmin
günü heç cür vaxt tapın ona
zəng vura bilmədim.Gecə Lara yenə zəng vurdu.
-Mehracla danışmamısan hə?
Sən necə insansan?Axı o sənə
görə narahatdı.Bəlkədə Lara
haqlı idi,lakin ilk dəfə idi o
mənimlə bu cür ittihamedici tonda danışırdı,xətrimə
dəyirdi onun bu hərəkəti.
-vaxt edə bilmədim.
-bir mesaj yazmaq üçün iki
dəqiqən belə yox idi?!
-Lara,iki gündür tanıdığın birinə görə nə zamandan
mənimlə belə danışan
olmusan?,-Lara səsimin
quruluğundan başa düşdü
ki,üstümə çox gəlib,o daha bu
barədə heç nə deməyib quru və incik halda sağollaşdı.Gecə
acığa düşüb Mehraca heç nə
yazmadım.Səhəri günü Lara
zəng vurmadı,mən isə
eqoistliyimə salıb zəng
vurmurdum.İki-üç gün keçmişdi.Lara ilə axırıncı
danışığımızdan sonra nə
ondan,nə də Mehracdan
xəbərim yox idi,artıq Laraya
elə davrandığım üçün
peşimançılıq hissimdə baş