i dəyişmişdi,o
məni qabaqlayıb,
-düz deyirsən,bağışla səni
narahat etdim,-deyib,əsəblə yanımdan keçib,maşına
əyləşdi və yüksək sürətlə
uzaqlaşdı.Mənim isə demək
istədiklərim içimdə
qalmış,nəmli gözlərlə
arxasından baxmışdım.Neçə dəqiqə küçədə idim
bilmirəm,Laranın zənginə
diksinib ətrafıma
baxdım,soyuqdan
donmuşdum,ancaq bunu indi
hiss edirdim.Evə qalxdım,Lara evdə idi.O mənim
vəziyyətimi görüb,
-gəl,şorba bişirmişəm,isti-isti
iç,isinərsən,-dedi.O mənə
şorba çəkib,mətbəxdən
çıxmaq istəyəndə, -Lara,mən niyə beləyəm?,-
soruşdum.Lara mənimlə
üzbəüz əyləşib,
-çünki demək istədiklərin
başqadı,dediklərin tamam
başqa,pəncərədən sizi gördüm,danışırdız,sonra yuxu
tutub yatmışam,oyananda isə
sən tək bu soyuqda küçənin
ortasında dayanıb yola
baxırdın,Lara dərindən nəfəs
aldı,sanki xasiyyətimi bildiyi üçün çalışırdı düzgün
kəlimələr seçsin,-nə dedin
ki,səni qoyub getdi?Qaşığı
şorba ilə doldurub yenidən
boşqaba boşaldırdım,
-mən bakıda olanda da ona zəng vurmaq istədim,and
olsun ki istədim,ancaq edə
bilmədim,bura gələndən
sonra isə ondan
gözləyirdim,görünür o da
məndən xəbər çıxmasını gözləyirmiş,-Lara qaşığı
əlimdən alıb boşqaba qoydu,-
Lara mən ona başqa şeylər
demək istəyirdim,ancaq
neynəyim ki,dilim demək
istədiklərimi yox,fərqli şeylər deyir,o elə fikirləşir ki məni
narahat edir,biraz əvvəl isə
mən bilmədən onun
düşüncəsini təsdiqlədim,lakin
bu belə deyil.(Müəllif : Ruf M-li)
Larisa balaca uşaqlar kimi şorbanı mənə içirərək məni
sakitləşdirməyə çalışır,içimə
su sərpən sözlər deyirdi.Bir
neçə gün ruh kimi dolanaraq
keçirmişdim,neçə dəfə
Mehraca zəng vurub onun hər şeyi səhv başa düşdüyünü
demək istəsəm də,hər dəfə
özümü onun yerinə qoyub ona
haqq qazandırırdım.Boynuma
alıram ki,mən eqoist idim,hər
şeyi ondan gözləyirdim,mən haqsız olsam belə.İmtahanları
verib qurtarmışdım,dərslər
açılana kimi bütün günü
kafedə işləyirdim.Bir gün
axşam saat 11 radələrində
mətbəxdən müştərinin sifarişini gətirəndə