giriş
qapısında Mehracı görüb bir
anlıq donsamda,sifarişi
gözləyən müştərinin səsinə
diksinib,masaya
yaxınlaşdım.Mehracının üzünü rəngi isə canıma üşütmə
salmışdı.Boşqabı masaya
qoyanda arxamdan biri onu
əlimdən alıb masaya
çırparcasına tulladı,müştəri
diksinmişdi,elə mən özümdə.Mehrac məni
arxasıyca qapıya doğru
sürükləyirdi,mən isə qolumu
ondan qurtarmağa
çalışırdım,kafenin oğlan işçiləri
və adminstratorumuz Mehraca mane olmaq istəsələr də o
onları itələyib,rus dilindi ən
pis söyüşləri işlətdi.Səsə-kü
yə müdirimiz gəlmişdi,Mehrac
əynimdəki önlüyü
çıxarıb,müdirin üstünə atdı,biz qapıdan çıxsaqda o məni
buraxmırdı.Qolum çox pis
ağrıyırdı.
-qolum keyidi burax daha !
-otur maşına !,-o maşının
qapısını açıb gözləyirdi.Mən isə tərsliyimə salıb qarşısında
dimdik dayanmışdım.(Müəllif :
Ruf M-li) Mehracın belə bir şey
edəcəyinə hazırlıqsız
yaxalanmışdım,ona görə
içəridə ona heç cür mane ola bilməmişdim,indi-indi özümə
gəlirdim.
-sənin ucabtından işimi də
itirdim.
-otur dedim!,-o elə bağırdı
ki,mən cəld maşının ön tərəfinə əyləşib,qapını da
örtdüm.Heç vaxt heç kim
mənə belə bağırmamışdı,hə
tta uşaq vaxtı kimisə döyəndə
belə anam məni ətim
göyərənə kimi çimdikləsə də belə bağırmazdı,atam isə
umumiyyətlə heç birimizə
səsinin tonunu qaldırmazdı.O
məni necə kafedən
çıxarmışdısa,çantamla paltomu
götürməyi unutmuşdum.Qapını açıb düşmək istəyəndə mane
oldu.
-hara?,-hələdə üzündən
zəhrimar yağırdı.
-çantamla paltom orda qaldı.
-otur oturduğun yerdə mən gətirərəm,-o maşının
qapılarını kilidləyib getdi,elə
bil düşüb qaçacaqdım.Bir neçə
dəqiqə sonra o mənim paltom
və çantam əlində
qayıdıb,onları qucağıma qoydu,sonra isə maşını işə
salıb,məni evə gətirdi,evimiz
bir küçə aralıda idi,deyə tez
çatmışdıq.O maşını binanın
qarşısında saxlasa da heç
birimiz maşından düşməmişdik.Bir neçə
dəqiqələik sükutdan sonra
Mehrac danışmağa başladı.
-daha orda işləməyəcəksən,-
onsuzda onun səsi xırıltılı,tonu
yüksək idi,əsəbi olanda lap