binanın qarşısındakı bələdçiyə onu içəri buraxmamaq tapşırılmışdı deyə yuxarı da qalxa bilmirdi. Şəhriyarın günü gündən üzüldüyün görən anası Şahnaz da oğlunun bu halına pis olurdu. Ağladığını görən Səlim bəy – ağlama. Unudacaq. Qız da istəmir artıq, daha niyə ağlayırsan?
- Demək unudacaq. Sən unutdunmu Səlim? Unutdun?
- Şahnaz başlama yenə
- Şahnaz başlama, Şahnaz qutar, Şahnaz bir oğlumuz var, Şahnaz biz evliyik.. Şahnaz...Şahnaz.... Səlim mən uşaq deyiləm. Bəsdir daha başımı bu sözlərlə ovundurmağa çalışdın. Elə bilirsən görmürəm, koram.
- Şahnaz.
- Yox Səlim bu dəfə sən dinlə. Hə günah məndədir. Sevmək günahdırsa günah məndədir çünki səni sevdim. Hamıdan əvvəl lap uşaqlıqdan sevdim. Atangil ilk dəfə bizə gələndə mən məktəbdə oxuyurdu. Onun səni oğluma alaca deməsiylə mən xəyallar qurdum. Hər gün sənin şəkillərinə baxıb daha da sevdim. Sən isə mənim varlığımdan belə xəbərsiz idin. Sonra univeristetə qəbul oldum.. Ancaq sən oxuduğun universitetə girim deyə bütün ixtisaslara girərdim imtahanda. Qəbul da oldum. Amma sən yenə məni görmədin. Ailəlikcə bizə gəldiniz yenə yanımdan düz keçdin. Sonra o peyda oldu. Ona olan baxışların məni dəli edirdi. O baxışların ünvanı mən olmalı idim mən! əlimdən gələni eləsəmdə onun da sənə qarşı boş olmadığını gördüm. Dözə bilməzdim buna Səlim. Onunla evlənməyinə dözə bilməzdim. Evdə söz çıxardm ki, sən unveristetdə mənə yaxınlq edirsən. Görüşmək istəyirsən. Atam bu barədə atana deyəndə o da razılıq verdi ki, yad birini almaqdansa qohumumu alaram deyib atamla əl sıxışdılar.
- Şahnaz bəsdir. Yetər! Danışdın bitdi! Istədiyin oldusa daha nəyin davasını edirsən?
- Sənin sevginin? Hə mənim oldun. Hə evləndik, oğlumuz oldu.. amma nə olsun. Ürəyin.. ürəyin mənə tabe olmadı Səlim.
- ......
- Görürsən susursan? Indi denənə görüm oğlunla onun qızının evliliyindən sonra neyniyəcəksən? Getməyəcəksən onlara ya onlar gələndə evdən qaçacaqsan. Nəvəmiz olanda da adını övladlarınıza qoymaq istədiyiniz adı qoyarsınız artıq. Ya da bəlkə