kitablarındadır.
Peyğəmbər öz sağlığında həcc zamanı
saçını qırxdırmış, sonra tellərini
müsəlmanlara paylamağı bərbərə
tapşırmışdı. (“Səhihü Müslim”, hədis
3152-3155; “Sünənüt-Tirmizi”, hədis
912; “Sünənü Əbu Davud”, hədis
1981). Bu hadisəni yuxarıda adı
çəkilən məşhur səhabə Ənəs ibn Malik
rəvayət edib. Hədisin bir neçə
mənbədə və bir neçə variantda təkrar
edilməsi onun mütəvatir sayılmasına
əsas verir.
Hədislərdən bu da bəlli olur ki, Həzrət
Mühəmməd Peyğəmbərin (s)
sağlığında Onun dəstəmaz suyunu
müsəlmanlar təbərrük kimi yığır,
sonra üzlərinə və bədənlərinə sürtür,
hətta şəfa məqsədilə içirdilər.
Peyğəmbər özü bəzən suya üfürür və
bu suyu içməyi müsəlmanlara tövsiyə
edirdi. Rəvayətlərdə deyilir ki,
Peyğəmbər dəstəmaz alarkən
səhabələr onun dəstəmazından qalan
su üstündə az qala bir-biri ilə
savaşırdılar. Bu barədə “Səhihül-
Buxari”də xeyli hədis var (hədis
187-189, 376, 501, 3553, 3566, 5859
və s.). Göründüyü kimi, hədislərin
çoxluğu mövzunun mütavatir
olduğunu və şübhəyə yer qalmadığını
göstərir.
Tarixdən məlum olduğu kimi, məşhur
səhabə Xalid ibn Vəlid 100-dən artıq
savaşda iştirak etmiş və demək olar
ki, məğlubiyyətə uğramamışdı. Bunun
səbəbini soruşanda deyirmiş ki, ümrə
ziyarətində Peyğəmbər saçını qırxanda
mən Onun tellərindən özümə
götürdüm. Həmin telləri dəbilqəmin
altında təbərrük kimi saxlayıram və
bunun sayəsində bütün savaşlardan
qalib çıxıram. (Hakim Nişaburi. Əl-
Müstədrəkü ələs-Səhiheyn, cild 3,
səh. 366-367, hədis 5366).
Həzrət Əlinin (ə) anası Fatimə bint
Əsəd, Peyğəmbərin qızı Zeynəb vəfat
edərkən, Peyğəmbər öz köynəyini
kəfən olaraq göndərmiş və bu
möhtərəm şəxslərin cənazəsi həmin
köynəklə kəfənlənib dəfn olunmuşdu.
İslam Peyğəmbəri və məsum
imamlarımız bəzən öz geyimlərini
müsəlmanlara hədiyyə kimi bağışlayır,
onlar da bu geyimi əziz bir təbərrük
kimi saxlayırdılar. Bəzən isə hətta
həmin geyimi tikə-tikə doğrayıb,
təbərrük kimi camaata paylayırdılar.
(Qeyd edək ki, bu gün də