n mindikləri dəvələri
sürürmüş. Yanıqlı səsi və sürətli tempi
ilə oxuduğu mahnılar dəvələri
coşduranda Həzrəti Peyğəmbər ona
belə deyir: "Ey Əncəşə! Yavaş sür,
büllurları qırarsan".
Həzrəti Peybəmbər səhabələrlə
zarafatlaşdığı kimi, bəzən səhabələr
də onunla zarafat edərmişlər. Həzrəti
Peyğəmbər isə onların bu zarafatlarına
təbəssümlə və ya başqa bir zarafatla
cavab verərmiş. Təbuk səfərində Avf
ibn Malik kiçik bir dəri çadırda olan
Həzrəti Peyğəmbərin yanına gələrək
salam verir. Həzrəti Peyğəmbər onun
salamını alaraq: "Gəl içəri" deyir. O isə
"Bütün bədənimlə, yoxsa yarısıyla, ya
Rəsulullah" deyə soruşur. Həzrəti
Peyğəmbər "Bəli, büdün bədəninlə"
deyə cavab verir.
Həzrəti Peyğəmbəri hər məsələdə
özlərinə örnək alan səhabələr öz
aralarında da zarafatlaşmışlar.
Çox vaxt bəzi hədislərin zahiri mənası
ələ alınaraq İslamda zarafata yer
olmadığını söyləyənlər olur. Halbuki
hədislərdə insanın vüqarını və
ciddiyyətini ayaqlar altına atacaq
formada edilən zarafat pislənmişdir.
Məsələn bir hədisdə belə buyurulur:
"Dostunla mübahisə etmə və
zarafatlaşma!". Eyni şəkildə
qəhqəhələrlə gülməyi qadağan edən
rəvayətər də vardır: "Çox gülmə,
çünki çox gülmək qəlbi öldürür".
Həzrəti Əlinin bu sözləri də yuxarıdakı
hədisləri dəstəkləməkdədir: "Çox
zarafat ciddiyyəti azaldır. Kimin
zarafatcıl xasiyyəti daha qalib gəlsə
ağlı fəsada uğrayar, kim çox zarafat
etsə ciddiyyəti yox olar". Bütün bu
rəvayətlərə baxdıqda insanın
ciddiyyətini yox edən və ona yüngül
yanaşan, kin və ədavətə səbəb olan
zarafatın qadağan olunduğu, digər
hallarda isə izin verildiyi məlum olur.
Çünki yaşadığı dövrdə insanların ən
gülərüzlüsü olan Həzrəti Peyğəmbər
zarafatı qadağan etmək bir yana, bir
psixoloq kimi onun bir ehtiyac
olduğunu vurğulamışdır, özü də
şəxsən zarafat edərək zarafatın bir
ehtiyac olduğunu