Ey Əhli-beyt! Allah
sizdən çirkinliyi
(günahı) yox etmək
və sizi tərtəmiz
(pak) etmək istər! (əl-Əhzab, 33).
Aləmlərə mərhəmət timsalı olaraq
göndərilən Hz. Muhammədin (s) qız
uşaqlarının diri-diri basdırıldığı, qadının
alçaldığı, haqsızlığın, zülmün və
qəddarlığın üstünlük nişanəsi kimi
qəbul edildiyi bədəvi bir cəmiyyəti qısa
müddət ərzində islah etdiyi qeyri-adi,
ancaq danılmaz bir həqiqətdir. O, islam
nurunu ilahi inayət və üstün əxlaqi
keyfiyyətləri ilə yaymışdır. Özündən
sonra isə Qurani-Kərimi və
peyğəmbər sünnəsinin mükəmməl
tətbiqatçıları olan pak Əhli-beytini
müsəlmanlara əmanət etmişdir. Ancaq
bu əmanət birtərəfli deyil, əslində
müsəlmanlar da Əhli-beytə əmanət
edilmiş, qiyamətə qədər davam
edəcək islam günəşinin mühafizəsi ilk
növbədə onlara həvalə olunmuşdur.
Öz qanı hesabına islam dininin ruhuna
ruh qatan, pak bədənini iman qalasına
sipər edərək müsəlmanlar üçün əxlaqi
bir nümunəyə çevrilən Hz. Hüseynin
cənnət cavanlarının ağası, hidayət
çırağı, ümmətin nicat gəmisi, cənnətə
açılan qapılardan biri sayılması da
məhz buna görədir. Bunun isbatı üçün
bir çox əqli və nəqli dəlillər gətirmək
mümkün olmaqla yanaşı sadəcə bir
hədisi xatırlamaq kifayət edər: “Hz.
Rəsulullah (s) Həsən və Hüseyni
nəzərdə tutaraq buyurdu ki, “Onları
sevən məni sevmiş olar, onlara
düşmənçilik bəsləyən mənim düş¬mə-
nimdir.” [Əhməb ibn Hənbəl, Müsnəd,
c.2, səh.288]