ismarıc qoyub,qapını
açarla bağlayıb çıxdım.Mehracın üzünde güller açırdı,bu
mende de xoş ehval
yaradırdı.Biz maşına
eyleşdik,ancaq hara
getdiyimizi bilmirdim.
-biz hara gedirik,mene nece bir iş tapmısan?
-gedende bileceksen,azca
sebrin olsun.Ona menalı
baxaraq nazlı formada,
-bilirem ki,ixtisasıma uyğun bir
iş tapmısan,-dedim.O gülüb, -hardan bilirsen?,-dedi.
-quşlar xeber getirdi.Mehrac
gülerek,
-bu quşlarında işi-gücü
yoxduda,-deyib başın
terpetdi.Biz gelib iki mertebeli bir binanın
qarşısında dayanmışdıq.İçeri
keçene kimi sussamda qapıda
dözmeyib,
-axı ne iş görecem?,-soruş
dum.Mehrac telefonla kimeye zeng vurub,geldiyimizi xeber
verdi.Bir neçe deqiqe sonra
ise bize 32-35 yaşlarında bir
qadın yaxınlaşıb,Mehracla
salamlaşandan sonra
menimlede çox semimi formada görüşdü.Men
teeccüble Mehraca
baxıb,cavab gözleyirdim.
-Ezize xanım qardaşım
Rövşenin qaynının
yoldaşıdır,özüde yaxşı vekildir,-Ezize xanım onun
sözlerini yarıda kesib,
-Mehrac menim terifnameme
keçmemiş men danışmağa
başlayım,-o zerif şekilde
qolumdan tutub, -Zibeyde,mene bir asistent
lazım idi,Mehracda fikrimce en
uyğun insanı tapıb
getirdi,eger razısansa burada
bizimle beraber
çalış,mevacibdende narahat olma haqqın olanı alacaqsan.
(Müellif : Ruf M-li) Bu teklife
kim yox deyer ki?!Nece
deyerler istediyim yar
idi,yetirdi perverdigar.Ezize
xanımın elini sıxıb razılığımı bildirdim.O günü bezi şeylerle
tanış olmaq üçün men orda
qaldım,Mehrac ise bir çay
içib,sağollaşıb getdi. Muellif Ruf M-li

<< 1 2 [3]