üçün desə də bu sözü Şəhriyarın fikri onda deyildi. Başını qaldırıb Ülviyyənin pəncərəsinə baxırdı. Pərdənin tərpənməyindən hiss etdi ki, Ülviyyə onu izləyir. Başını aşağı salmadan – nə deyirdi?
- Nə?
- Sənə nəyi deyirdi? Nə istəyirdi?
- Heeççç heç nə.. mən gedim.
- Nərgiz!
- Eeee bəsdirin də o ordan sən burdan mən də yazığam axı. Adam nə qədər qorxu içində yaşayar. Ülviyyə küsər Şəhriyar küsər Ülviyyə danışmaz Şəhriyar inciyər. Mən getdim. Nərgiz qaçmaq üçün bəhanə axtarırdı. Elə bunu deyib aradan çıxdı. Şəhriyar hirslə gəlib maşının yanında dayandı. Əlinə telefonu alıb Ülviyyəyə səsli mesaj göndərməyə qərara aldı. Bu dəfə hər şeyi həll etməli idi. Bir dəfəlik.. Mesajı yazdıqdan sonra göndərdi və maşınına minib getdi. Ülviyyə isə əlinə telefonu alıb gələn səsli mesajı açmaqda tərəddüd etsə də açdı. Mesajı dinlədikdə qurumuş halda telefonu əlindən sürüşüb düşürdü. Dili tutulmuşdu sanki. Cəld ayağa qalxıb saçını düzəldib evdən çıxdı. Nərgiz isə Ülviyyəyə verdiyi sözü tutmaq həm də Şəhriyara onun gedəcəyini demək istəyirdi. Necə edəcəyini düşünə düşünə evinin qarşısına çatmışdı ki, Kənanın maşının gördü. Həyəcandan əli ayağına dolaşdı. Gülümsədi ki, Kənan onun arxası ilə gəlib. Kənan maşından düşərək hirslə ona yaxınlaşdı.
- Artıq telefonları söndürürsən? Deyəsən böyümüsöən sən?
- Sənə də salam
- Bu nə vaxtdan adət olub belə.
- Yaxşıyam sağol, sən necəsən
- Nədir yoxsa o Etibardır, İnamdır nədir onunla görüşürdün.
- Yaxşı olmağına sevindim
- Nərgiz!
- Aydaaaaa bu gün də hamı mənə qışqırıree..
- Kim qışqırıb sənə? Kənanın üzünün ani dəyişməsi və nərgizlə bu tonda danışması Nərgizin xoşuna gəlmişdi əslində. Demək ki, bir neçə gündə soyuqluğu elə beləymiş
- Ülviyyə ilə şəhriyar. Qalmışam aralarında. Ülviyyə də gedir. Qoymur deyəm Şəhriyara. O yazıqda Ülviyyədə əldən gedir deyərək ağlamağ başladı.
- Eyy yaxşı ağlama. Bağışla sadəcə telefonun sönülü olunca...
- Sönülü deyil qırılıbbb.... Nərgizin balaca uşaqlar kimi yenidən ağlaması kənanı