Imam Cəfər Sadiqdən (ə) soruşdular
ki, Allahın ən çox sevdiyi əməl
hansıdır? Imam cavab verdi: ”Onu
həmd etmək“.
Əlbəttə, Allahın bizim həmd və
şükrümüzə ehtiyacı yoxdur. Həmd
etmək – Allahı tanımaq, Ona iman
gətirmək, Onun haqqını qəbul etmək
deməkdir, həmd – imanın əlamətidir.
Allah öz bəndələrinə qarşı mehriban
olduğu üçün onların iman
gətirmələrini və mömin olmalarını
istəyir. Çünki bu halda onlar bu
dünyada öz missiyalarını (Allahın
xəlifəsi – canişini olmaq vəzifəsini)
yerinə yetirmiş olur, axirətdə isə
cəhənnəmdən qurtulub cənnətdə
əbədi xoşbəxt həyat qazanırlar.
Kainatda hər şey Allaha həmd və
təsbih deyir, yəni Onu mədh edir,
öyür, Onun böyüklüyünü və
müqəddəsliyini etiraf edir. Hər bir
canlı və cansız əşya istəsə də,
istəməsə də Allahı öyməklə
məşğuldur. Çünki həmin əşya öz
varlığı ilə qüdrətli və hikmətli bir
Yaradanın mövcudluğunu göstərmiş,
sübuta yetirmiş olur. Bu mənada hətta
Allahı inkar edən kafirlərin dilləri küfr
söyləsə də, vücudları səssiz şəkildə
Allaha həmd edir. Qurani-kərimdə
buyurulur: “Göylərdə və yerdə nə
varsa, (hamısı) Allahı təqdis edib
şəninə təriflər deməkdədir. O,
yenilməz qüvvət sahibi, hikmət
sahibidir” (Hədid, 1). ”Yeddi göy, yer
və onlarda olanlar (bütün məxluqat)
Allahı təqdis edir. Elə bir şey yoxdur
ki, Allaha tərif deyib Ona şükr
etməsin. Lakin siz onların (dillərini
bilmədiyiniz üçün) təqdisini
anlamazsınız. Allah həqiqətən,
həlimdir, bağışlayandır!“ (Isra, 44).
Allaha həmd etmək insanın vicdan
borcudur. Insan, onu yaratdığına, ona
ruzi verdiyinə görə tanrıya şükr və
həmd etməlidir. Bunu etməyən adam
nankorluq etmiş olur. Amma Allaha
yalnız verdiyi nemətlərə görə şükr
etmək minnətdarlığın aşağı
mərtəbəsidir. Əsl həmd təmənnasız
edilir. Mömin insan Allahdan nemət
alsa da, almasa da, həmd etməkdən əl
çəkməməlidir. Çünki, Allah daima bizə
lütf etməkdə və nemət verməkdədir.
Sadəcə olaraq, biz bəzi nemətləri
nemət kimi anlayır və dəyərləndiririk.
Amma bəzi nemətləri isə