a heç nə verməyib
buyurdu: ”Dedim ki, get, ruzini Allah
versin“.
Sonra başqa bir dilənçi gəldi. Imam
ona üç üzüm dənəsi verdi. Dilənçi
üzüm dənələrini alıb yeyəndən sonra
dedi: ”Aləmlərin rəbbi olan Allaha
həmd olsun ki, mənə ruzi verdi“.
Imam ovcunu üzümlə doldurub
dilənçiyə tərəf uzatdı. Dilənçi bu payı
da alıb: ”Əlhəmdü lillahi rəbbil-aləmin“
dedi. Imam Sadiq (ə) öz nökərindən
soruşdu ki, yanında nə qədər pul var?
Nökər 20 dirhəmi olduğunu söylədi.
Imam həmin pulu da dilənçiyə verdi.
Dilənçi yenə dua etdi: ”Əlhəmdü lillah.
Ey Allah, bu ruzi Səndəndir. Sən
təksən, şərikin yoxdur“. Imam
əynindəki köynəyi çıxarıb dilənçiyə
verdi və ”əyninə geyin“ dedi. Dilənçi
köynəyi alıb geyindi, bu dəfə ”Həmd
olsun məni geyindirən və bədənimi
örtən Allaha“ sözləri ilə həmd
edəndən sonra Imama xitabən dedi:
”Ey Əba Əbdillah! Allah sənə bunun
əvəzini versin!“.
Bu hadisəni rəvayət edən səhabə
deyir ki, əgər dilənçi bu dəfə də yalnız
Allaha həmd etsəydi və Imama
təşəkkür etməsəydi, Imamın
hədiyyələri yenə davam edəcəkdi.
(hədislər ”əl-Kafi“