gün daha da artırdı.Lakin
nə o mənə sevgisini
deyirdi,nə də mən
ona,səbəbini bilmirdim,bəlkə
də utancaqlıqdan idi.Bəlkədə doğru deyirlər əsl məhəbbət
dildə deyilməyib,ürəkdə
yaşayanıdır.May ayının ortaları
idi,bir gün telefonla danışanda
atamın səsi xoşuma
gəlməmişdi,o xəstələnmişdi,onlara supriz
etmək qərarına
gəlmişdim.Mehraca bakıya
getmək istədiyimi deyəndə o
səbəbini soruşmuşdu,bilə
ndəki atam xəstədi onu görməyə gedirəm,könül
rahatlığı ilə razılaşmışdı.Həm
dərslərim,həm də işimlə
əlaqədar olaraq,ona çox
qalmayacağımı
demişdim.Atamın xəstəliyi adi soyuqdəymə idi,lakin onlar
üçün darıxmışdım,onlar da
mənim üçün.(Müəllif : Ruf M-li)
Bir gün anamla bərabər
yemək hazırlayırdıq.Anam
mən hər gələndə əvvəl filankəsin qızı nişanlandı,fila
nkəsə elçi gəldi kimi
söhbətlərlə başlayıb,sözü
axırda mənim üzərimə
gətirirdi.Əvvəllər anamla
bunun üstündə mübahisə edirdimsə bu dəfə əksinə
maraqla onu dinləyirdim.Evi
mizdə üç toy olsa da mən o
vaxt uşaq olduğumdan toy
adətləri haqda heç nə
bilmirdim.Anamın bu dəfəki mövzusu Elyagilin toyu
idi,tanışlarımızdan ən son toyu
olan onlar idi.Elyadan sonra
anam Nəsibə keçdi.
-Nəsib də səni gözaltı
edib,Ədiləgil qurtarıb gəlməyini gözləyir,Ədilə hər
dəfə söz eşitdirsə də bir ay
əvvəl açıq-aydın danışdı-
deyəndə isə əlimdəki bıçaq
barmağımı kəsmişdi.Əlimin
qanını tutub, -ana yox,olmaz,mən Nəsibi
istəmirəm,-anam əlimi soyuq
suya tutub,
-bəs sən kimi istəyirsən hə?
Nəsibdən yaxşısını hardan
tapacaqsan,həm tanıdığımız da insanlardı.
-ana,mənim öz istədiyim
var,Moskvada yaşayır,adı da
Mehracdır. like comment unutmayin.....
Muellif Ruf