bunu ona ede bilmerem.
- Mene bax.. başını qaldır ve mene bax. Ülviyye başını onun sinesine dayadığından yüngülce başını qaldırıb Şehriyara baxdı.
- Sene demedim ki, mene güven her şeyi yoluna qoyacağam.
- Şehriyar...
- Sense eşiden kimi her şeyi qaçdın. Bax halımıza. Sence bu yaxşı çıxış yoludur?
- Başqa çarem yoxdur anlamırsan! Ülviyye ondan ayrılaraq kenara çekildi. Şehriyar ise lap qezeblenib qışqırmağa başladı.
- Sen anlamırsan. Anlamaq istemirsen ki, men sensiz qala bilmerem. Menim de valideynlerim mene ezizdir. Amma olmur. Sensiz bir deqiqe bele qala bilmirem. Indi men neynim yaxşı. Ülviyye dönüb yeniden şehriyarı berk berk qucaqlayıb hönkürmeye başladı. Şehriyar dözmeyib onu öpünce ağlamağını kesmiş oldu. -Eger he desen sadece birce he desen dünyanı qarşına sererem. Sen teki qaçma ve mene güven.
- Yox. Yox... atamın üreyi buna dözmez. Özüne xeyanet edildiyini düşünecek. Sen menim yerime de qoy özünü nolar yalvarıram. Meni de başa düş. Ele bilirsen seni sevmirem. Sene olan sevgim senin sevginden zerre qeder bele eksik deyil. Amma olmaz. Bağışla...bağışla Şehriyar.
- Ülviyye dayan Ülviyye! Ülviyye!
Ülviyye ağlaya ağlaya yola teref gelerek qaçmağa başladı. Etrafda iz toz olmadığından çaş baş halda hara gedeceyini düşündü. Şehriyar ona çatanda qolunda berk tutub – axırıncı defe olsun ki, sözünü deyib qaçırsan. Bu artıq ikincidir.
- Burax qolumu incidirsen.
- Teki inciyen qol olsun.. bunu deyerek onu maşına teref aparan Şehriyar zorla maşına saldı. Ülviyye artıq müqavimet göstermirdi. Sakitce maşında eyleşmiş başını yana çevirmişdi. Şehriyar maşını ele süretli sürürdü ki, Ülviyye narahat olmağa başlamışdı. Indi süretle sürdüyüne göre yox, onu eve qoyandan sonra eyni süretle hetta daha artıq süretle gedeceyinden qorxduğu üçün. Şehriyar heç ne demeden onu evinin qarşısına getirib, maşını aniden saxladı.
- Get , bir de düşün. Gör bu elediklerin bize revadır? Gör keçmişin bedelini bize ödetdirmeye haqqın var? Düş get.
Ülviyye ehmlaca

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>