maşından düşdü ,amma yene de narahat idi. Şehriyar yüksek süretle qaza basınca maşın o andaca gözden itdi. Ülviyye telaşlı halda elini telefonuna atdı. Saysız hesabsız yüzlerle zeng gelmişdi. Evdekiler ve Nergiz. Tez Nergize yığdı.
- Başın xarab olub senin, haradasan bu zehrimarı niye götürmürsen. Anan atan deli oldu ki, özüne nese elemisen
- Nergiz kömek ele
- Ne olub
- Şehriyar, şehriyar maşını çox pis sürür qorxuram ki, qezaya düşer. Onu saxlamalıyıq.
- Dayan bir deq.. sen onunlaydın.
- Nergiz vaxt yoxdur.. indi bir şey düşün.
- Qışqırma. Panikaya salma meni.. yüksesk süret.... yüksek süret.. maşın... tapdım... vallah billah tapdım. Indi men sene yığacağam. Telefonu yerine qoyan kimi Nergiz yeniden nömer yığdı.
- Alo.. salam Etibar. Bilirem incimisen, inan mene ne qeder istesen o qeder üzrxahlıq ederem, amma indi kömeyine ehtiyacım var. Etibar sonra danlayarsan... indi tecilidir xahiş edirem.. he.. sene bir maşın nömresi vereceyem, yüksek süretle sürür yolda. Onu saxlasınlar.... nece yeni delise? Sen polis deyilsen.
- Nergiz men polisem yol polisi yox
- Eee ayda ilde bir defe işim düşüb onu elemeyeceksense neyime lazımdır senin kimi emim oğlu
- Nergiz!
- Etibar xahiş edirem. Bax ne istesen edeceyem birce o maşını saxla.. senin tanışların olmamış olmaz. Hem biz burda danışdıqca vaxt itiririk
- Ne istesem.
- Etibar!
- Eee yaxşı başımın belası..
- Sağole.. narahat olma sözümü unutmadım. Desteyi asıb Ülviyyeye yığdı.. – alo Ülüm. Narahat olma hell eledim. Senin Şehriyarına cerime yazacaqlar amma kalan.
- Ne?
- eşi ne ise narahat olma hell olundu. Sen de görüm neyledin? Dedin ona gedeceyini? Ne danışdınız.
- Nergiz indi eve girmeliyem. Hele evdekileri sakitleşdirim zeng vuraram.
- Vefasızz.. bes men burda ölüm? Aloo.. Ülviyye, buna baxe odboy verdi. Indi gel döz görüm nece dözürsen.
Ülviyye eve giren kimi, anası üstüne cumdu. – Ülviyye! Haradasan sen? Öldüm burda.. Allahım çox şükür.
- Narahat olma.. gedim eşyalarımı yığım.
-

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>